At vuruldu; içim paramparça rüveyda
Gölgelerin ardına sakladım kusurumu
Sen orada kayıtsızca gülümsüyor gibisin
Ben burada damla damla eriyip akıyorum
Yine de çiğnetemem kimseye gururumu
İstenmedigim yeri sessizce terk ederim
Hatıra kalsın diye bırakır da ruhumu
Mazlum bir derviş gibi boyun büker, giderim