“Osmanlılar yöresel isim ve söyleyiş farklarının yanında kanabisi genelde kenevir, kınnab veya kendir, bundan elde edilen uyuşturucuyu ise esrar, haşîş, beng veya nadiren benc ismiyle anar ve bunu kınnab-ı hindi (hint keneviri) denilen nebattan elde edilen keyif verici (mükeyyifât) bir madde, bağımlısını (esrarkeş) ise buna müptela kimse olarak tarif ederler.”