Bir bahçıvan,bakımını üstüne almış olduğu bahçelerinde nasıl her gün gezerek lüzumsuz ot ve dikenler ayıklayıp atarsa, biz insanların da bu bahçelerin içindeki ot ve dikenleri atması lâzım gelir.
Sevgiliden korkmak, korkunun en yüksek derecesi, sevgiliden umur etmek umudun en yüksek kertesidir. Sevgilisi olmayan biri, yaşadığını sansa da yürüyen ölüden ibarettir...