Ormanı geçtim, gözlerim yaşardı, heyecanlanmıştım. "Allahım!" Diyordum boyuna. "Demek buraya tekrar kavuşacakmışım!..."
Sanki evvelce gelmişliğim varmış gibi.
Fakat bir başka zamandan, ormanı ve yolları aynı bir başka diyardan, ben buraya eskiden de geldim belki. Belki ormanda bir çiçektim, ya da akasyanın birinde yuva kurmuş bir böcek.
Ve ben işte buraya geldim. Uzun yolu belki bir kuş olarak geçtim. Yahut İranlı bir tacirin yolladığı bir meyvanın içinde bir çekirdektim...
Yazmanın yahut kendimi pencereden atmanın hayatım üzerinde ne gibi hafifletici etkileri olabileceğini düşünüyorum. Yazan birinin ihtiyacı yoktur deri cekete, zira mevsim hep yazdır onun evreninde.