Mrt
@mrt28
17 okur puanı
Haziran 2018 tarihinde katıldı
bazen karşılıklı iki kapısı olan bir odamız varmış gibi geliyor; ikimiz de kendi kapımızın kolunu tutuyoruz, birimiz gözünü kırpsa, diğerimiz kendi kapısının ardına kaçıveriyor ve ilki tek bir söz söylemeye kalksa ikincisi kesinlikle çoktan kapıyı arkasından kilitlemiş ve gözden kaybolmuş oluyor.
kapıyı tekrar açacak, çünkü bu belkide insanın terk edemediği bir oda.
ilki ikincisine bu kadar benzemese, sakin olsa, ötekine bakmıyormuş gibi davransa, odayı sanki herhangi bir odaymış gibi yavaş yavaş düzene sokacak, ama bunun yerine, o da kapısının orada aynı şeyi yapıyor, hatta bazen ikisi de kapılarının arkasına saklanıyorlar ve güzelim oda bomboş kalıyor.
işte bu yüzden, üzücü yanlış anlamalar ortaya çıkıyor...
Franz Kafka, Lettres à Milena
…dergilere gönderdiğiniz yazıları niçin bana göndermiyorsunuz? Bu bana güvensizlik mi yoksa? Hayalimde canlandırdığım kadına ters düşeceğimi o imajı bozacağımı mı sandınız? Bu üzdü beni. Size küstüm birazcık iyi de oldu. Kalbimdeki küslük size karşı hislerimi belki dengeler.
Franz Kafka : “ Bayan Milena, evinizin karşısındaki daireler çok pahalı olmalı..”
Milena Jesenska: “ Neden?”
Franz Kafka: “ Çünkü manzarası sizsiniz..”
Belki bu yüzyılın insanı değilsin
diyeceksin bana, ama bence aşk
karşındaki insan çırılçıplakken bile
gözlerini onun gözlerinden
ayırmamaktır sevgili.
"Acaba bir gülüşü öbürlerinden ayırıp, eşsiz kılan nedir?"
