Cümle cihan güzellerin
yüzlerine ben örsün
Gözlerin balyozu oldu içerimdeki örsün
Ruhumdaki fırtınalar merihi usandırır
Nuh'a haber eyleyin de
gelsin de tufan görsün
Ruhumdaki fırtınalar merihi usandırır
Nuh'a haber eyleyin de
gelsin de tufan görsün
Sana yine sana yandım
Nesimi ile dün gece
Gözlerinle yüzüleyim
bend olayım hallaca
Öyle hüküm duyurmuşlar
Tanrılar divanında
Ha ben sana bağlanmışım ha Muhammet miraca
Öyle hüküm duyurmuşlar
Tanrılar divanında
Ha ben sana bağlanmışım
ha Muhammet miraca
Ey kör!
Bu yer, bu gök,
Bu yıldızlar, boştur boş!
Bırak onu bunu da gönlünü hoş tut hoş!
Şu durmadan kurulup dağılan evrende
Hepsi bir nefestir alacağın
Boştur boş!
Boş!
Ölmüştü. Ruhu ölü gibiydi. Bir hayvandı o, iş hayvanıydı. Ne yemyeşil yaprakların arasından geçerek inen gün ışığının güzelliğini görüyor, nede kozmik sonsuzluktan bahseden ve sırlarını o yaprakların hışırtısında açığa vuran mavi gök kubbenin fısıltılarını duyuyordu artık.