Son zamanlarda okuduğum en iyi kitaplardan biriydi. Yaşadığımız bu coğrafyada, üstelik bizimle aynı zaman diliminde yaşanan acıları, bu acılardan habersiz oluşumuzu, haberimiz olsa bile yaşananları ve yaşayanları içselleştiremediğimiz gerçeğini bir tokat gibi yüzüme vurdu. Tokat kelimesi yetersiz kalır, duvara çarptım resmen. Hikaye kurgu olabilir ama yaşananların gerçek olduğunu biliyorum sonuçta. Ve insan olduğumdan utandım.
Zülfü Livaneli zaten çok iyi bir yazar. Şu ana kadar okuduğum eserleri arasında okumanın zaman kaybı olduğunu düşündüğüm hiç bir eseri yok. Ama "Huzursuzluk"un bende uyandırdığı duygular bambaşka oldu. Bu incelemeyi okuyan herkesi, Meleknaz, Nergis ve Zilan'ın hikayesini okumaya davet ediyorum.