Kadınlar ülkesinin hiçbir çocuğu, bizim çocuklara gösterdiğimiz o küstah kabalığa maruz kalmıyordu. Her bir çocuk, dünyaya geldiği andan itibaren Halk oluyordu, ülkenin en önemli parçasıydı onlar.
Bu kadınların neler başardığını gördükçe bizim o gurur duyduğumuz erkekliğimizle ancak başarabildiklerimizden giderek daha az gurur duyuyordum.
Görüyorsunuz ya, hiç savaşları olmamıştı onların. Hiç Kralları, papazları ya da aristokratları da olmamıştı. Kardeşti onlar, gelişiyorlarsa da birlikte gelişiyorlardı, rekabetten değil, birlikten.