" Deminden beri zırvalıyorum ama beni durdurmuyorsunuz. Daha sık sözümü kesmelisiniz; sizinle konuşurken, size her şeyi anlatmak istiyorum çünkü. Hiçbir tarzım yok. Hatta sadece tarzım da değil, hicbir yetenegimin olmadığını da kabul ederim. Bunu böylece bilin. Dahası hicbir yeteneği de umursamıyorum. Donakalmış gibiyim artık. Sebebini de biliyorsunuz. Kafamda tek bir insani düşünce kalmadı."
Altını en çok çizdiğim kitap.. her bir sayfasında geçmişte aklımdan geçen silik düşüncelere rastlıyorum. Babama bi mektup yazmayı becerebilseydim böyle olurdu.
Benim biraz cesaretlendirilmeye, biraz arkadaşlığa, yollarımın biraz açılmasına ihtiyacım vardı, sense önümü kestin, iyi niyetinle tabii, başka bir yola gireyim diye.