"kültürlü bir insanın varlığını hissettiği yerde de salyangoz kabuğunun içine çekiliyor; bu yüzden kimse, herhangi bir zaman ondan aptalca bir söz duymuş veya bilgisizliğinin sınırsız olduğu söylenen derinliğini ölçebilmiş olmakla övünemez."
arkadaşımın bu açıklamaları, merakımı uyandırmakta geciktirmedi. hayatım boyunca tek bir düşünceye saplanıp kalmış, monoman insanların her türü
hep dikkatimi çekmiştir, çünkü bir insan kendini sınırladığı ölçüde sonsuzluğa da yaklaşmış demektir;
özellikle dünyaya sırt çevirmiş gibi gözüken bu tür
insanlar, özel malzemeleriyle kendilerine karıncalar
gibi tuhaf ve gerçekten bir defaya özgü küçük bir dünya modeli inşa ederler.