Merve Zorlu
@mrvzrl
Memento Mori
İnstagram: harikalarkitapligi
Lisans
165 okur puanı
Aralık 2020 tarihinde katıldı
Öncelikle uyarayım sevgi ile ilgili romantik şeyler okuyacağınızı ya da kendinize aşık etmenin yollarını maddeler halinde bulacağınızı sanıyorsanız evet bu kitap tabi ki size göre değil
Kitap bize "Sevmek nedir?" "Sevgi nedir?" Sorularını sormayı ve cevapları üzerinde düşünmeyi öğretiyor.
Sevgi sandığımız şey, alışkanlık, korku, bağımlılık ya da bir boşluk doldurma çabası olabilir mi?
Fromm, sevgiye dair o romantik sis perdesini bir kenara çekiyor ve geriye daha çıplak, daha gerçek bir şey bırakıyor:
Sevgi, bir duygu değil… bir seçim. Bir emek. Bir sorumluluk.
Sakin bir günde tek başınıza okuyun.
Yavaş yavaş sindirin.
Bazı satırlar, ilk anda değil… günün sonunda, hatta haftalar sonra aklınıza düşüyor.
Ve evet, bu kitabı bitirince sevgiye bakışınız biraz değişiyor. Daha ağır ama daha gerçek bir hâle geliyor.
Sevmek sandığımız kadar kolay değilmiş.
Ama belki de tam bu yüzden… öğrenmeye değer...
Sevgiler
Freud, Espriler ve Bilinçdışı kitabında bize şunu gösterir:
Gülmek, basit bir refleks değil; bilinçdışının açılan küçük bir penceresidir. Espriler hem bastırdıklarımızı özgür bırakır hem de toplumsal
Puan vermedi
Kitap biraz öyleymiş gibi anlatılsa da bence
Ali ile Ramazan bir aşk hikâyesi değil.
Asla değil...
Çocuklukta hiç kapanmayan yaraların, yetişkinliğe nasıl kirli bir miras bıraktığını anlatan karanlık bir hikâye.
Yetimhaneden çıktıklarında da kimseyle sağlıklı bir ilişki kuramamaları, kadınların bile “kullanıcı” birer figüre dönüşmesi tesadüf değil.
Çünkü ilişki kurmayı hiç öğrenmemiş iki çocuğun yetişkinliğe zorla geçirilmiş hâlini okuyoruz.
Bu romanın sarsıcılığı da burada zaten:
Aşk sanılan şey aslında yarım kalmış bir çocukluğun yankısı.
Ben bu kitabı okurken ilk kez bir metnin, 'istismar gören bir çocuğun ileride nasıl bir ilişki kuracağını' bu kadar acı bir açıklıkla gösterdiğine tanık oldum.
Güzellemeye yer yok; gerçek ağır, karanlık ve rahatsız edici.
Aşk değil.
Kader sanılan bir tutunma.
Yönelim değil.
Bozulmuş bir sevgi algısının ömür boyu süren izi.
Bin yıl süren kısacık ömürler...
Zaman içinde bir sürü şey oldu, oluyor ve olacak…
Doğumlar, ölümler, aşklar, intikamlar, özlemler, ağıtlar, dualar…
Kızımın ödevi vesilesiyle okuduğum bir kitap bu. Aslında bir tiyatro metni. Eminim bir çoğunuz da izlemişsinizdir.
Kızım "Anne bunu okumalısın” dedi.
