Öylece oturuyorum.
Aklımın içindekiler o kadar karışık ki kendime bile sıgınamıyorum. Rüzgarların tılsımı içime seslense de göç ettirse bunca birikmiş bilinmezliği. Sonu olmayan mavilik tekrar ruhuma zuhur etse...
Kalp midir insana sev diyen, yoksa yanlızlık mıdır körükleyen? Sahi nedir sevmek ? Bir muma ateş olmak mı, yoksa yanan bir ateşe dokunmak mı?
Şems-i Tebrizî