Kendisi bir “şey” olamamış, sözüm ona toplumsal hayatta bir yer edinememiş insanların eşi dostuyla övünerek öne çıkma arzusu ya da karşıdan eksik göründüğünü düşündüğü yanını bir açıklamayla tamamlamak gereksinimi… Bir arkadaşa gereklilik üzere mesleğini soruyoruz. Öğretmenim ama doktora yapıyorum diyor. Doktorum ama uzmanlığa hazırlanıyorum… Şuyum, buyum… Biz neden kendimizle barışık olamıyoruz? Kurtulalım şu kendimizi anlatmak çabasından. Bize ait ne varsa ortalığa saçma hastalığından..Birbirimizi unvanlarımıza göre değerlendirmek zavallılığından kurtaralım kendimizi. “Ne mühendis ne müderris ne hekim isterler, Yevme la yenfeu da kalb-i selim isterler.” (Bağdatlı Ruhi)