M SAKA

Esat Anık şiirleri
Esefle belirtmek isterim ki uzun zamandır okuyamadığım Esat Anık'ın bu şiiri iki gündür aklımda, şöyle diyor şair hatırladığım kısmıyla ; Yıllardır hayalimdi nicedir bekliyorum Bana bir kez baktın ya artık murada erdim Senden başka birini zaten görmüyorlardı Gözlerimi al benden onları sana verdim... Eğer bilen ya da hatırlayan varsa aklında kalan mısraları paylaşması beni mutlu eder...
Edebiyat
Hangi tür kitapları seviyorsun? 🔎 Polisiye 💕 Romantik 🚀 Bilim Kurgu 🏰 Fantastik 📖 Klasik 🧠 Kişisel Gelişim 🏛️ Tarih 😱 Gerilim
Bilen bilir ki Mehmet ölmek için yaşardı.... Dün Gibi .... Sene doksan dokuz yer sallanıyor Ben bir çığlık basıyorum, dün gibi Yarına odamda halat geriyor Ve kendimi asıyorum dün gibi.
Ah ki bir yerimiz olsun...
Şimdi örneklendirmeyecek olsam bile bir çok şair sokak temalı şiirler yazmış mamafih Heraclitus "Aynı nehirde iki kez yıkanamazsınız: Çünkü nehir aynı nehir değildir ve siz aynı siz değilsiniz." der ve değilin bile aynı değil olmadığı yerde bana tekrar sokakları sorgulatır. Aynı sokaktan iki kez geçilmez!! Yani azizim mümkün olanı mümkün kılabilmek pek meziyet değil ama yaşıyor olmak da bence bir meziyet olmadığı için vaktin geçiyor oluşunu sadece oluşla ilişkilendirmeyi daha doğru buluyorum. Yanıp tutuşuyorum, hayaliyle bir dağın ; Karanlık boşluğunda sonu mavi sokağın. Ama o eski şarkı ahenkle duyuluyor Sonu mavi sokağın karanlık boşluğunda Ve şu uzak dağların aç kurtları uluyor Sonu mavi sokağın karanlık boşluğunda Yanıp tutuşuyorum hayaliyle, bir dağın : Karanlık boşluğunda, sonu mavi sokağın! Sonu mavi sokağın karanlık boşluğunda ; Vakit gece, işçiler saatini kuruyor. Ve yine evsiz adam bu sokakta duruyor. Sonu mavi sokağın karanlık boşluğunda . Yanıp tutuşuyorum hayaliyle bir dağın , Karanlık boşluğunda sonu mavi sokağın. En son mumu üfleyip söndürüyor dudağım, Sonra kararır boşluk ve karanlık sokağım . Ben nereye kaçsam da burda gerçek durağım ; Karanlık boşluğum ve sözde mavi sokağım. Yanıp tutuşuyorum hayaliyle bir dağın ! Karanlık boşluğunda sonu mavi sokağın.
Şiir
Ya farkında olmadan kaçırdıklarımız...
Yıl dönümü ve özel günleri hatırlamakta ve hayatımda bir yer edinmelerini sağlamakta hep zorlanırım, misal söylenmese günlerce oruç tutsam bile bayram aklıma gelmez ama buna rağmen bugün birşeyler fark ettim ; bence kendi içimizde özel bir takvimimiz var, evet hicri bir takvim bile olabilir :*) şakası bir yana , yıllar yılı kendim için takvimde özel yapraklara yazmadığım günleri aynı duygular ile tekrar ederken buluyorum tarihler ve hatta saatler bile örtüşüyor . Kendime soruyorum "Acaba sen tarihleri ezberledin ama kendini mi kandırmaya çalışıyorsun." diye sonra hemen cevap "Hayır ya huu takvime şimdi bakıp farketmesen günden değil aydan bile haberdar değilsin " şeklinde oluyor. Eski bir öğretmenim "Kendinize cevap vermeye başladığınızda dikkate değer bir deliliğin eşiğinde olabilirsiniz ,dikkat edin "derdi . Şimdi bu aklımda yankılandığı için dikkatlice susmaya çalışıyorum . Yani azizim bence kendi içimizde özel bir takvimimiz var . Eski bir şiirle bitirelim bu günlük Münacaat Tanrı benden güçlüysen bu gücü elimden al Ben kendi hayatımı yıkmaya muktedirim İlk kez yaşamıyorum ilk kez olmadı bu hal Eğer ki güçlü isen bu gücü elimden al Tanrılar yaratansın yer ver bana sinenden Ben kendi hayatımı yıkmaya doymuyorum Yaratmaya kâdirsin bir dileğim var senden Ya beni canlı koyma ya bu gücü al benden
Hayata Dair
Zifiri karanlıkta, gelse şiirin hası; Ayak seslerinden tanırım. Ne zaman bir köy türküsü duysam, Şairliğimden utanırım. Bedri Rahmi Eyüboğlu
Edebiyat