Nisan Yağmur

Nisan Yağmur
Ölüm, yaşamımızın ve tüm yaşamın bedelidir.
Ölüm ve yaşam aynı şeydir - aynı bir elin iki yüzü gibi, avucun içi ve elin tersi gibi. Ama yine de avuç içi ile elin tersi aynı şey değildir... Ne ayrıla­bilirler ne de birleştirilebilirler.
Dünyada sadece tek bir şey kötü yürekli bir insana karşı durabilir. O da başka bir insandır. Ayıbı­mızda yatar şerefimiz. Sadece bizim ruhumuz, kötülüğe açık olan ruhumuz, onu yenmeye muktedirdir.
Fakat ne zaman yaşamın kendi üzerinde bir güç elde etmeyi şid­detle arzu edersek -sonsuz bir zenginlik, mutlak bir güvenlik, ölümsüzlük-o zaman arzu bir hırsa dönüşür. Ve eğer bilgi o hırsla işbirliği ederse, o zaman bela gelir. O zaman dünyanın dengesi sallanır ve tartıda yıkım ağır basar.
Fakat sen kimsin ki benim için? Sen, beni asla, asla tanımayan, bir su birikintisinin yanından geçercesine yanımdan geçip giden, bir taşa basarcasına üstüme basan, hep, ama hep yoluna devam eden ve beni sonsuz bir bekleyiş içerisinde bırakan sen, kimsin ki benim için?
Sayfa 50·Kitabı okudu