Mustafa Şenel
@msenell
6 okur puanı
Mart 2021 tarihinde katıldı
Ölümü kimse kanıksamamıştı zira savaş, kadersiz ölümler alışkanlığı üzerine kuruludur. Geriye yalnızca tek tük histeri anları, bolca gözyaşı ve aniden gelmeyi iyi bilen, kontrol edilemeyen hıçkırıklar kalır. Daha az sebebi olan daha zor kontrol edilir.
Sayfa 49
Reklam
O çılgın günün ve ondan daha çılgın geçen gecenin ardından hem evimin hem arabamın kurtulmasının bir mucize olduğuna inandım. Ancak zaman geçtikçe aslında hiçbir şeyin kurtarılamadığını fark ettim. Daha doğrusu henüz veda vakti gelmemişti. Veda dediğin yavaşça gelmeliydi, her zerremde hissetmeliydim, ta ki bu şehirde, ölmüş ve bedenleri parçalanmış insanlar, tahrip edilmiş binalar ve unutulmuş bir çocukluk dışında, bana ait hiçbir şeyin kalmadığını idrak edene kadar.
Sayfa 46
