Sadece bir kez, orada, o boş tarlalardan esen rüzgârı hissedip o tuhaf çöplere bakarken küçük bir hayal kurmaya başladım, çünkü ne de olsa Norfolk'taydım, onu kaybetmemin üzerinden de sadece iki hafta geçmişti. Çöpleri, dallara takılmış sallanan naylon parçalarını, tel örgüye takılmış tuhaf şeylerin oluşturduğu hattı düşünüyordum ve gözlerimi kısıp çocukluğumdan bu yana kaybettiğim her şeyin buraya sürüklendiğini hayal ettim, şimdi burada, hepsinin önünde duruyordum ve yeterince beklersem, tarlaların ötesinde, ufuk hattında ufacık bir figür belirecekti, ben onun Tommy olduğunu görene kadar yavaş yavaş büyüyecek ve bana el sallayacak, belki seslenecekti.
"Evet, gecenin sessizliği ağır geliyor. Ve görüyorum ki kendi boşluklarını gürültüyle doldurmaktan huzur duyan insanlar için şarkı söylemeyi bırakmamıza da hiç gerek yok."
Kral'sa şöyle demiş: "Hayır, ben değilim. Sizlersiniz kral. Beni güçsüz kabul edip kötü kral olduğumu söylediğinizde asıl sizdiniz güçsüz ve kötü yöneten. Şimdiyse krallığın durumu iyi çünkü sizin yönetiminizde. Sizlerin fikri ve aklından başka bir şey değilim ben de, yokum sizin amellerinizin haricinde. Hükümdar denebilecek birisi yok. Kendilerini yönetmek için var yönetilenler."