Şimdi anlıyorum, bir değil
Birkaç adamdım ben
anlıyorum çok kez öldüm,
bilmeden nasıl doğduğumu yeniden,
sanki giysileri değiştirmek
itiyordu beni başka bir yaşama,
işte buradayım, hiç bilemiyorum
neden birini tanıyamıyorum
neden biri beni tanımıyor
sanki herkes ölmüş de burada
bir ben yaşıyormuşum bunca unutuş arasında
hâlâ canlı kalmış bir kuş,
ya da, tersiymiş de, şehir gözlüyormuş beni
anlayıp tek ölünün ben olduğunu