Her nefes alanı yaşıyor sanma
Umutlarını kalbinin dehlizlerine gömmüş insanlar var .Ve insan olana daha bi yakin geliyor gec üc sonrası elvadalar.Bi nefes sonrasında yada rakı bardağının son damlasinda veya bir şarkının son nakaratında daha bi kolay geliyor büyük umutları küçük bulutlara gömmek.Gözleri ıslanıyor adam gömleği giymiş muczubun Konya nın ikindi yağmurlarında.İste o zaman giden gitti yerde susuz kalıyor kalanın dudaklarını kurutarak.Duymuyor giden Gel diyen Mevlana yı kalanın kalbi bozkır.Öğlen sıcağını gece soğuğunu çekmeyen anlamıyor kalanın derdini.
Hayvanların iktidar savaşını anlatan bir kitap.Bir büyüğüm bana çocuk kitapları içi dolu bir hazinedir demişti. Şimdi anladım ki okumaya çocuk kitaplarından başlanmalı