Kültürel melezlik üzerine
"Benim gibi, ellili yıllarda İngiltere’ye gelen insanlar orada – mecazi olarak söylersek – yüzyıllardır yaşıyorlardı. Eve dönmüştüm. Ben, İngiliz çay fincanının dibindeki şekerdim. Ben tatlı diştim, İngiliz çocuklarının nesiller boyu dişlerini çürüten şeker plantasyonuydum. Yanımda ise binlercesi daha vardı; onlar da fincandaki çayın kendisiydi. Çünkü, bildiğiniz gibi, çay Lancashire’da yetişmez. Birleşik Krallık’ta tek bir çay plantasyonu bile yoktur. Yine de çay fincanı, İngiliz kimliğinin simgesi sayılır. Dünya üzerindeki insanlar İngilizler hakkında ne bilir ki, bir fincan çay içmeden günü geçiremeyecekleri dışında? Peki ama o nereden gelir? Seylan’dan – Sri Lanka, Hindistan. İşte bu, İngiliz tarihinin içinde barınan dışarıdaki hikâyedir. Bu başka hikâye olmadan İngiliz tarihi de yoktur."-Stuart Hall, Old and new identities, old and new ethnicities’, s.48
pages.mtu.edu/~jdslack/readin...
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
Sen eski bir sevda şiirisin..
Bir koku var sende..
Sıcak yaz akşamlarına mahsus..
MTU.
Kapalı duran penceremden
Odama giren sabah güneşi
Günaydın diyor
Sandalyanın sırtında ceketim
Dün gece olup bitenleri unutmuş
Uzun etme diyor işte.
Ve bir mırıltı
Kulağımın dibinde
Ben başlayan günüm
Aydınlığı getirdim sana
İnsanoğlu
Hadi kalksana
Peşinden lafa karışıyor pencere
Günaydın Muzaffer bey
Sokaklar seni bekliyor
– Sokaklar beni bekliyormuş –
Günaydın.
MTU.
Mest olup mestane geldim...
Mûtu kable ente mûtu sırrına mazhar olan
Haşr ü neşri gördü bunda nefha-i sûr olmadan...
Şemseddin Ahmet Sivasi🌾