Ernst Jünger'in bu eseri az bilinen güzel kitaplar arasında kendisine rahatlıkla yer bulacak bir eser. açıkçası kitaba karşı beklentim oldukça düşüktü ama okudukça sevdim. olay akışında bir anda öyle bir konuya giriyor ki okuyucu ister istemez şaşkına dönüyor. ben döndüm. bu eserin bundan 50 yıl sonra filan çok daha insan tarafından keşfedilip hak ettiği yere geleceğini düşünüyorum. yazarın muhafazakar olması da genel okuyucu kitlesine ulaşmasını etkiliyor diye düşünmeden edemiyorum. monarşi övgüsü olsun, sol ideolojiye geçirmeler olsun biraz antipati yaratmış olabilir.
kitapta entelektüel atıflar üstünkörü olsa da irdelenmeye açık.
ayrıca dipnot olarak dionysos üzerinden yaptığı nietzsche eleştirisi oldukça dikkat çekici.