Onu kaybederse hem aşkından hem de işinden olacaktı. Yine de metin olması gerekiyordu, bir kenara çekilip ağlamak için dükkânını kapatamazdı. Hiçbir şeyi açığa vurmadı, Adèle'i kızarmış gözleriyle ürkütmemeye çalıştı. Yeniden işine yoğunlaştı. Bir ay boyunca bu hüzünlü duyguları yaşadıktan sonra kendini doktorların sık sık yanıldıklarına ikna etti. Karısının hastalığı ilerlemiş gibi görünmüyordu. Sonunda işleriyle meşgul olup kendisini fazla üzmeden, zihninde sürekli olarak ertelediği felaketi bekleyerek onun yavaş yavaş ölmesini izlemeye karar verdi.