Müge Acar
@mugea9
Aşkın Su Hali, Adalı Çınar, Hayalci, Canım Arkadaşım, Maya Karantinada kitaplarının yazarı.
Şu anda okuduğu kitaplar
Kuru Kız
Bugün bitirdim kitabi... çok beğendim. O kadar çok şey düşündüm ki okurken... diş görünüş, on yargı, dar kalıplar ve umut... iyilik kisvesi bürünmüş cikarcilik ve yeniden başlama cesareti...
Dünya bir şaka olmalıdır ayrıca
Hangi tür kitapları seviyorsun?
🔎 Polisiye
💕 Romantik
🚀 Bilim Kurgu
🏰 Fantastik
📖 Klasik
🧠 Kişisel Gelişim
🏛️ Tarih
😱 Gerilim
Sac ÖrgüsüEdebiyat & Roman
Sac Örgüsü... Bu kitabı okurken dünyanın uc farklı bölgesi hatta kıtasında yaşayan üç ayrı kadının yaşamlarına girmiş gibi hissettim. Irk, dil, din farkları olsa da duyguda bir olduklarını bir kez daha görmüş oldum. Çok iyi koşullarda yaşasa da, toplum dışına itilse de hep aynı kaygı , kendini kabul ettirme isteği. Kimi zaman doğduğunuz sosyal sınıf, kimi zaman tırnaklarınızla kaziyip kazandığınız kariyer kimi zaman da zorunluluklar hepimizi zorlu bir savaşın içine sürüklüyor. Bu aşamada yaşamda kalma ve şartları değiştirme isteğinde kadin olmanın daha da zorlayıcı olduğunu görüyoruz. İş hayatının acımasız çarkları, erkeklerin sisteme baş kaldırmaya gönülsüz olmaları kadinlari zorlu bir savaşın içine itiyor. Bir gün bir şekilde yolumuzun kesiştiği ya da kesisecegi tüm kadınlara selam olsun. Yılmayan vazgeçmeyen seven sevilen tüm kadınlar , tüm gerçek savaşçılar daha iyi bir dünya için çalışıyor. Kadin olmanın bu kadar zor olmadığı bir gelecek dilegi ile...
Balıkçı ve Oğlu, bir balıkçıyı, denize olan tutkusunu, balıklarla dostluğunu ve kaybettiği evladını anlatıyor. Ama etrafındaki olaylar örgüsü hayatın ta kendisi. Katledilen balıkları, denizi, doğayı dahası insanları hikayenin içine alıyor. Acı ile izlediğimiz göçmen sorununu, en çarpıcı şekilde gözler önüne seriyor. İnsan kaçakçılarının, hayal tacirlerinin, zavallı, korumasız, çaresiz insanları nasıl bir gelir kaynağı haline getirdiklerini, yaşanan can pazarını anlatırken, kendinizi bir an o botların içinde hayal edebilmenizi sağlıyor sanki. Deryaya yakın, dünyaya uzak yaşamlarını, acılarını içimizde hissediyoruz.
Sorunlar çok, çözümler yok denecek kadar az. Tüm güzellikler, tüm değerler elimizden kayıp gidiyor. Doğa bize küstü. Ne denizinden balık, ne dalından meyve veremiyor artık. Binalar dünyayı ele geçirdi. Para hırsı, sanki bir gün aç kaldığımızda yiyebileceğimiz bir şeymiş gibi tüm değerlerin üstünde. Bir gün paranın yenilemeyen bir şey olduğunu anlayacak insanlar ama o zamana kadar her şey bitmiş olacak. Bize emanet edilen hiç bir güzelliği, gelecek kuşaklara aktaramadık. Tarih bizim kuşağı lanetle anacak bence, tabi gelecek bir gün gelirse.
Balıkçı ve Oğlu, tüm kötülüklerin yanında, insan doğasını, zaaflarını da çok güzel anlatan bir öykü bence. Sevgiyi, öfkeyi, acıyı çok samimi bir şekilde geçiriyor insana.
Ahmet Ümit bu romanında bize sadece bir seri katil hikayesi anlatmıyor. Aynı zamanda mitolojinin gizemli dehlizlerinde tur atmamızı da sağlıyor. Tanrıların hikayeleri, dünden bugüne insanın anlam arayışı ve psikoloji bence bu romanın ana örgüsü için de çok önemli detayları yakalamamızı sağlıyor.
Eğer benim gibi bir tarih tutkunu iseniz, mitoloji de ilginizi mutlaka çekiyordur. Bu hikayede tanrıların, insan doğasındaki yansımalarını daha iyi anlama imkanı buldum aslına bakarsanız. Ciddi bir araştırmanın sonucu ortaya konan bu eserde, hala çözümleyemediğimiz sorunların tanrılar dünyasındaki karşılıkları ile buluştum.
Ahmet Ümit, yine bir cinayet hatta cinayetler serisi içinde güncelden, geçmişe bir yolculuk yaptırdı bize. Tanrı çözümlemeleri ve bitmeyen kavgaları okurken, insanın bir güce inanma ihtiyacının önemini anladım. Dün, bugün hatta yarın bile bitmeyecek kendimiz ile olan savaşımız. Kavgalarımız, acılarımız, hüzünlerimiz…
Daha önce kaleme aldığı üç eseri gibi bu da geçmiş ile ilgili değil. Geleceğe atıfta bulunarak yazdığı bir roman olma özelliğine sahip. Amin Maalouf, daha önceleri kurgusal ya da değil daha çok yaşanmış konuları ele alan kitaplar yazıyordu. Onun satırlarını okurken tarihin arka sokaklarında dolaşıyor ve neden niçinler üzerinde düşünmeye çalışıyorduk. Bu kitapta ise geleceğin pek de söylendiği gibi aydınlık olmadığı bir kez daha vurgulamış adeta.
Empedokles kim derseniz, Sokrates öncesi, doğa düşünürlerinden biri. Sicilya’da bir Yunan kolonisi olan Agrigentum kentinin yurttaşıdır. Kendinden önceki doğa düşünürlerinin temel öğe (arkhe) olarak belirlediği, su, ateş ve havaya, toprak öğesini de ekleyerek hepsini bir arada kullanan ilk düşünür olmuştur. Empedokles’e göre bu dört temel öğe, sevgi ve nefret (iticilik) gücü ile birleşip ayrılırlar.
Amin Maalouf, “Empedokles’in Dostları” da bu düşünceler üzerinde inşa edilen bir hikâye anlatıyor: Sonu gelmekte olan insanlığın kaderini değiştirmek için saklandığı yerden çıkan “Empedokles’in Dostları” adlı topluluk, kendini Antik Yunan medeniyetini yükseltmiş olan değerlerin taşıyıcısı olarak görmektedir.
Kitabı bence en iyi anlatan söz arka kapakta; “Geldiler, üstünlük kurdular, dünyaya hem kaygı hem de umut rüzgarları estirdiler, sonra da gittiler.”
