Bu bir soygun düpedüz; gülüşlerim çalınmış yüzümden,
Ne bir iz ne bir şüphe, herkesi kendim gibi sanmam yüzünden.
Huylanır oldum, huysuz bir o kadar, herkesin her sözünden.
Yok gönlüme yürümesini bilen, bugünlerde düşen düşene gözümden.
Beni soran olursa Ekrem efendi; yok de.
Evdeyim aslında bir yere gittiğim yok be.
Sene-i devriyesi bu gece bozdum niyeti
Bir büyük devrilir artık boşver diyeti.
Geçen tamir ettim çalışıyor artık pikapta
Dolapta meze olacak hatta ufak bi kapta
Bir ben, bir hayali, iki bardak buz gibi rakı
İçeceğim kızarana dek gözlerimin akı
Yoksa dayanmak kolay mı bu acıya öyle
Ne yapalım yazılmış alnımıza nasip böyle
Yanından geldim şimdi toprağını suladım
Üstünde açan çiçekleri saçları gibi taradım
Alışamadım bunca zaman geçsede dedim
Belki bir cevap bekler diye uzun uzun bekledim
Sevmez ağlamamı bilirim, kalktım gözlerim dolunca
Kimse farketmez dedim saldım sonra yağmur yağınca
Duyuyorum komşular deli der olmuş yemişim kafayı
Bu yaştan sonra anlatacak değiliz ya ahde vefayı
Neyse..
Beni soran olursa Ekrem efendi; yok de.
Biliyorum zaten gitti gideli kimsem yok be.