...kendine layık görmediği bu kadar büyük bir mutluluk onu ezmiş, içini allak bullak etmişti. Sonunda, mutsuz olmak için durmadan marazi bir şekilde vesileler arayarak haraboluyordu...
"Ve böylece ertesi güne başlarız tekrar.
Geçmişin aynı, yerleşik kurallarıyla.
Büyük, şiddetli neşelerden kaçabilseydik
Büyük acılardan da kaçabilirdik.
Yolunu kapatan taşın etrafından
Zıplayıp geçen kurbağa gibi."
"Asla gerçekleşmeyecek tutkuların tohumları ekildiğinden; iyi, kötü, günah, ceza eksik olmamış peşimizden.
Daima yolu kaybetmişiz, çaresiziz biz.
Bunları alt edecek irade çıkmıyor içimizden."
"Melankolimi ve öfkemi gizlemek için büyük çaba sarf ettim ve bunun yerine kendimi masum bir neşe havası geliştirmeye adadım. Böylece yavaş yavaş eksantrik bir soytarıya dönüştüm."
...her şeyim yarım... Bir şeyler tamamlanınca ben yok olacaktım sanki. Korktum, biliyor musun? Korktum... Yapayalnızım... Kimseler yok... Ama ben, özellikle böyle yalnızken, bütün gökyüzünü, yeryüzünü ve insanları hücrelerimde duyuyorum.