Müjdelife
@mujdeli
Memleketi Çorum'u çok zaman sadece resimlerde gören, İstanbul Doğumlu, hayalperest, idealist, çok okuyan, hastalık derecesinde yazıp, çizim yapan, her insan kadar kusurlu, evli, iki (+1) çocuklu, çalışan, bir yurdum kadını...
Stilist /Yazar
İ.T.Ü Tekstil Teknolojileri ve Tasarım Fakultesi / Moda Tasarım
Kocaeli /İstanbul
İstanbul, 9 Ağustos
19 okur puanıOcak 2016 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitaplar
Müjde Aklanoğlu Bana Esmeyi Anlat
Geçmişin karanlığına saplanmış beyaz bir ışık gibiydi adam. Sönse kaybolacak, yansa içindeki enerjisi bitecekti.
Sırtında taşıdığı yüklerin kamburlaştırdığı yorgun bir vicdanı, kalbinde nasır tutan şefkatin dikenli telleri vardı.
Güvenmek onun için iradesizlik, maskesini çıkarmak güçsüzlüktü, ta ki hayatına o girene kadar…
Rüzgâr Esme’yi öğrenene kadar!
Diliyle dünyasını başına yıkacak kadar gözü kara, varlığıyla ona cenneti armağan edecek kadar huzur kokan kadın…
Merhametsiz bir adamın kalbine hapsolmuş bir güzellik…
Güzel bir kadının duvarlarına çarpmaktan yorgun düşmüş bir adam…
Geçmişin pislikleri, amansız çıkagelen düşmanlar ve onca şeye rağmen sevmeyi öğrenmeye çalışan iki kırgın yürek…
Sevmek; öğrenilebilir mi? Büyük hataların telafisi yoktur, peki Özlem Tekin’inde dediği gibi…
Aşk; her şeyi affeder mi?
#hasremyayinlari
#mujdeaklanoglu
#Tanıtımbülteni
hasremyayinlari.com
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
Müjde Aklanoğlu Bana Esmeyi Anlat
Onunla birlikte büyümüşlerdi. Onun yaşadığı hayat tarzını, nasıl zorluklarla savaştığını, en iyi o biliyordu. Geçmişin izlerini yok etmek için, hayatına temiz bir sayfa açmak için, nasıl canını dişine taktığını o görüyordu. Sonunda demişti: Kötü de başlasa, onun hayatında da iyi bir şeyler oluyor “Rüzgar Esme’yi öğreniyor.” derken her şey bozuk bir kaset gibi başa sarmıştı, arkadaşı yine o dipsiz çukurun içine çekiliyordu. “Allah’ım!” dedi. “Bu sefer olmaz, o bunu kaldıramaz. Duruşunda sakladığı korkularını… Onun canavar yanını bırakıp insani yanını alma.” dedi.
hasremyayinlari.com
#banasevmeyianlat #mujdeaklaonoglu #harsremyayınları #banaesmeyianlat
Romantik komedi / Polisiye
“Mutlu musun?” diye sordu.
Rüya gözlerini kaçırarak “Karnımda kelebekler uçuşuyor. Eğer bunun adı mutluluksa.” dedi gözlerini kocasının ateşler içinde yanan gözlerine çevirerek. “Ben çok mutluyum.”
Şahin “Belki hiçbir şey istediğin gibi olmadı. Sana hayallerini veremedim.” dediğinde üzgünce, Rüya parmaklarını dudağına koydu ve sözlerini tamamlamasına izin vermedi.
“Benim hayalim sendin Şahin ve gerçekleştin...”
Gerçek Hayat
(Her çiçeğin boynunu büken bir mevsim, her insanın boynunu büken bir vicdan azabı varmış. Benimkisi sen olmuştun Efe’m. Anlatamadım! İçimdeki derdi taşısam da yüreğine akıtamaya kıyamadım!
Oysa ne zaman sana sokulsam, birdenbire uçurumlara düşmek hissi içinde gibi bir his kabarıyordu karnımda ve ölüm soğuk nefesiyle ensemi yokluyordu. Kollarımdaki tüyler bile ürperiyordu. İçim ılınarak silkinip uyandıkça kâbuslarımdan, öyle hissediyorum ki, uzak, pek uzak bir yerlerden ruhum sonsuz bir ıstıraba yine gebe kalıyordu.)
Uzandın Efe’m. Ben ağlarken, hiçbir şeyi umursamadan beni kollarına almaya kalkınca, etime kızgın demirler vurulmuş gibi irkilerek oturduğum yerden kalktım. Soluk soluğaydım. Uzak duruyordum, durmak zorundaydım! Utanıyordum! Yoksa sıcaklığını hissettiğim an, koyuverecektim kendimi kollarına, sinesine yaramaz bir kedi gibi pusuverecektim ve unutacaktım yapmamam gerekenleri…
Şok olmuş gözlerin irice açılırken, “Canan…” dedin isyan eder gibi. Sesin… tok sesin tüm tüylerimi yerinden söker gibi dikleştirdi. Cesaretimi kaybettim.
Hıçkırarak ağlamaya başladım çaresizliğimden. Ellerim yüzüne kapandı, gözyaşlarımdan bir göl kurulurken avuç içlerime, kendimi kaybettim.
Nasıl derdim ki; “Hamileyim.” Ölmek istedim.
