Tabiat kanunlarına göre insanlar daima bütün yeniliklere karşı gelirler.Ama bu uzun sürmez.Çünkü önemli olan , hayatım aldığı biçim değil, hayatın kendisidir.Eski ile yeninin çarpışmasından azap duyan kimseler de vardı.Onlar için hayat düzeni , kayıtsız şartsız hayata bağlıydı.
Mutsuzluklar da sonsuz değildir.Bir bakıma mutluluğa benzerler , geçip giderler , daha doğrusu biçim değiştirirler.Kapiya’da hayat yine eskisi gibi başlar.Ve köprüyü ne yıllar , ne yüzyıllar , ne insanlarla olan ilişkilerindeki hazin değişiklikler bir şey yapabilir.Bütün bunlar üstünden , tıpkı parlak ve cilalı kemerleri ardından akan azgın sular gibi gelip geçer.