Beni, çocukluğumda ona karşı yeterince sevgi ve minnet duygusu
beslememekle suçlarsa bunu daima yüzüne vurabilirim."
Sözlerinle ve yargılarınla beni nasıl üzüp utandırdığın konusunda gösterdiğin mutlak duyarsızlığı hiçbir zaman
anlayamadım;
“beni gece vakti yatağımdan alıp kapı önündeki koridora bırakabileceği ve onun gözünde böylesi bir hiç olduğum yönündeki kalıredici düşünceyle yıllar sonra bile acı çektim.”