Aslında hepimiz birbirimize benziyoruz. Ve aslında hiçbirimiz benzemiyoruz birbirimize. Aynı dili konuşuyor ama aynı cümlelerde buluşamıyoruz.
Aklımızı kaybetmemize neden olacak şeyler vardır ya da kaybedecek aklımız yoktur.
İyilik demek kimseye kötülüğü dokunmamak değil, kötülük yapacak cevheri içinde taşımamak demektir.
Bu hayatın bir manası olmak icap ederdi. İnsan dünyaya sadece yemek, içmek, koynuna birini alıp yatmak için gelmiş olamazdı! Daha büyük ve insanca bir sebep lazımdı.
Etrafımız o kadar çirkefle dolu ki, temiz kalmak için bir tek çare kendi dünyamıza çekilmek ve muhitle hiç olmazsa manen, alakamızı kesmektir.