küb
@munzevileyla
Bu yaz yanınızdan ayırmak istemeyeceğiniz kitapları sizin için bir araya getirdik.
💬 Siz olsanız bu listeden hangisiyle başlardınız?
"Bütün kalabalık böyle koşarken, bir trenin galdur-guldur geçtiğini, rüzgarın yüzüne vurduğunu hissediyor ve " Anaaa!.. Alimaan! " diye bağıran oğlumun sesini duyar gibi oluyordum. Vagon tekerleklerinin gürültüsü kulaklarımda uğulduyor, uğulduyordu..."
kitabın en can aldığı, hasretin, özlemin, vedanın, savaşın her şeyin hissedildiği bir cümle, bir his ve bekleyişler içinde bir ana...
Demiri nasıl tavında dövmek gerekiyorsa, çekiç darbelerini nasıl soğutmadan indirmek gerekiyorsa her kelimeyi de öyle tam zamanında söylemek gerekiyordu. O anı geçirince söz soğuyor, katılaşıyor, insanın yüreğine taş gibi oturuyor ve bu ağırlığı kaldırıp atmak hiç de kolay olmuyordu.
"Her şey yerli yerinde havuz başında servi
Bir dolap gıcırdıyor uzaklarda durmadan
Eşya aksetmiş gibi tılsımlı bir uykudan
Sarmaşıklar ve böcek sesleri sarmış evi
Her şey yerli yerinde; masa, sürahi, bardak."
Sağolasın Tanpınar. Her şey yerli yerinde. Güzel. Lakin ben nerdeyim? Zamanın neresinde? Hangi sarmaşıklar sarıp sarmaladı beni? Böcek sesleri dediğin, gecenin geç vakitlerinde tıkır tıkır kitapları yiyip duran kitap kurtları mı? Ben miyim?
