yılmaz
@murabba
39 okur puanı
Nisan 2015 tarihinde katıldı
''Yalnızlık neden bu kadar ağır ki?
Yanımda kimse yok.En zor anlarımda.En yakın arkadaşım bile...''
Onun ağzından adımı duymak, bizi ayıran bütün o yılların hızla, gerisingeri katlanmasından, üst üste binip kapanmasından farksızdı. Zaman bir akordeon gibi kendi kendine kapandı.
İkimizin, rüzgarla kilometrelerce uzağa savrulan ama her ikimizi de döken ağacın iç içe geçmiş, derin kökleriyle birbirine sıkı sıkıya bağlı iki yaprak olduğumuzu hayal ederdim.
Bazı insanların mutsuzluğu, diğer insanların aşkı hissettiği gibi hissettiğini biliyorum artık: mahrem, yoğun ve karşılık beklemeksizin.
