Küçük üzgün bir ses duydum,
Bir süre mezarların arasında durdum :
"Neden eski dostlar" dedim, "endişeli misiniz, şimdi hayatın huzursuzluğundan korunmuşken?"
"Burada olmaktan değil
Ama gelecekteki ikinci ölümümüz yakın:
Yaşayanlarda anılarımız duygusuzlaştığında
Ve kesin bir unutuluş geldiğinde "
Thomas Hardy
" Yapabileceklerini de yapamayacaklarını da kabullen. Geçmişi olduğu gibi, reddetmeden ve ondan kurtulmaya çalışmadan kabullen. Kendini ve başkalarını affetmeyi öğren. Bir şeylere girişmek için çok geç olduğunu varsayma. "
" Herkes rolüne, rolünün gerekliliğine göre bir imge geliştiriyor; sonra da bunun sonsuz doğruluğuna inanarak kendini felç ediyordu (Her imge mutlaklığında insan bilincini, duyarlığını, kimliğini felç edici bir şey vardı. Bu mutlaklık düşüncesi, sürekli bir sorgulamanın dışına sürüyordu insanı. Ne var ki öteki türlü de bambaşka bir mutsuzluk kaynağı oluyordu. İlkçağdan bu yana bilmek, biraz da lanetlenmek değil miydi?) "