Şöyle diyordu; “Sevdiğiniz insanlar sizi kendi içlerinde tamamlamadıkça kendi kendinizi tamamlamanın hiçbir yolu yoktur… Bazen kendi kendinizi sevmenin de hiçbir yolu yoktur Bayım…
Sevgili dostum! Gelecek hafta onunla evleniyorum. Döndüğünde beni hâlâ seviyordu, beni hiç unutmamış… Size ondan bahsettiğim için bana kızmayın. Onunla birlikte sizi ziyaret etmek istiyorum; onu da seveceksiniz değil mi?..
“Beni affedin, unutmayın sevmekten vazgeçmeyin. “
Çünkü bana dostça yüreğinizi açtığınız günü ve benim ölmüş yüreğimi esirgemek, diriltmek üzere bir armağan gibi kabul ettiğiniz anı sonsuza dek anımsayacağım…