Birbirine dokundukça aynı sesle çarpan kalpler,
Zamanla tek bir gövdeye sarılan iki ayrı dal gibi
Birbirinin izini taşır her nefeste.
Onun gülüşü, ötekinin gözlerinde yankı bulur,
Bir bakış başlar, diğeri tamamlar,
Sanki yıllar önce yazılmış bir kaderin sayfasında
Aynı satırda dururlar.
Özlem…
Biri susunca, diğerinin içi yanar,
Biri ağlayınca, ötekinin gözlerinden düşer damla.
Aralarındaki mesafe,
Görünmez bir ip gibi
Kalplerini daha sıkı bağlar.
Ne zaman ayrı düşseler,
Kuşların kanadında taşınır hasretleri,
Ve her dönüşte buluşan eller
Kendi gölgesini bulan su gibi tamamlanır.
Sevgi…
Öyle derindir ki,
Bazen konuşmadan anlatılır,
Bazen sessizlik olur en gürültülü haykırış.
Ve aşk,
İki bedende bir ruh gibi
Günden güne birbirine benzeyen yüzlerde
kendi suretini bulur.
✍️ Murat Çağlar