Göğe bakınca dağılır kalbin sisi,
Hüzün iner, keder susar,
Vehmin kurduğu korkular
Bir bir çözülür rüzgârda.
Karanlık düşünceler dağılır yıldızlara,
Karamsarlık erir gecenin sessizliğinde.
Her bakış, Yaradan’ı hatırlatır;
Her renk, O’nun büyüklüğünü resmeder.
Gökyüzü, kalbe sonsuzluk taşır;
Ve insan, orada Rabbini bulur.
O enginlik, kulun kalbine fısıldar:
“Ben buradayım,
Ben büyüğüm,
Ben sonsuzum.
Bana sığın, bana yönel
Sana darılmadım
Seni terk etmedim”
✍️ Murat Çağlar