Murat ErkanƼȝ

Bütün cemiyet o kadar kat'î bir talihin etrafında dolaşmış, o kadar dönülmeyecek yerlere kadar gitmiş ve gelmişti ki, şehir, ölümün mukadder göründüğü kazadan nasılsa kurtulmuş bir insana benziyordu. Tıpkı hikâyede bacağını kaybeden adamın en lüzumsuz eşyasını araması gibi, yeniden canlanan şuur bir türlü esaslının üzerinde duramıyor, teferruat üzerinde geziniyordu. Gerçekte kaybolan şey, bütün bir hayat tarzı, bütün bir dünya idi.
Sayfa 57·Kitabı okudu
İnsana Dair
Reklam
İşin fenası şu idi: Bu hayat bir daha dönmemek üzere kaybolmuştu.
Sayfa 58·Kitabı okudu
İnsan ve Hayat
İnsan ömrü unutmanın şerbetine yiyecek kadar muhtaç.
Sayfa 58·Kitabı okudu
Alıntı
Hiç ummadığın yerde Nâgâh açılır perde Derman erişir derde Mevlâ görelim neyler Neylerse güzel eyler.
Sayfa 56·Kitabı okudu
Alıntı
Ey gönül, içmek dilersen cam-ı Cem Dem bu demdir, dem bu demdir, dem bu dem.
Sayfa 57·Kitabı okudu
Şiir
Reklam