Muraz Arslan
@muraz_arslan
24 okur puanı
Ağustos 2025 tarihinde katıldı
Geriye Dans Edenler Kaldı – Ebru Güneyan
(Sole Yayınları, Ekim 2025)
Ebru Güneyan’ın "Geriye Dans Edenler Kaldı" adlı kitabı, küçürek öykü türüne şiirsel bir derinlik kazandırıyor. Dili imgelerle kurulu; her öykü, kısa ama etkili bir çağrışım alanı yaratıyor. Güneyan, anlatıyı düz çizgide ilerletmek yerine, duygu ve sezgiyi ön plana çıkaran şiirsel bir biçimi tercih ediyor.
Kitaptaki metinlerde düşle gerçek, kırılganlıkla direnç iç içe geçiyor. Sekizinci Günah’ta kırmızı bir yağmurun altında çoğalan gölgeler; Kod Adı Baba’da yıkıntılar arasında kendine bakan bir yüz; Sosyal Kelebek’te renklere dönüşen benlik; Derin Kuyu’da içe çekilen bir hafıza; Elif’te hatıranın sıcak sızısı... Her biri insanın iç dünyasına, belleğe ve varoluşun sarsıntılarına kısa ama yoğun dokunuşlarla yaklaşıyor.
Geriye Dans Edenler Kaldı, biçimsel cesareti ve şiirsel diliyle küçürek öykünün sınırlarını genişletiyor.
Ebru Güneyan, her satırda kelimenin ağırlığını duyuran bir anlatı kurmuş.
Bu kitap, kısa biçimin içinde derin anlamlar arayan okurlar için güçlü bir keşif.
Muraz Arslan
Reklam
Düşmüş Tanrıçanın Kuyusunda Modern Kadının Yankısı1000Kitap
Alihan Demir’in Ya Star / Tanrıça Uyandı adlı romanı, Mezopotamya’nın tozlu mitlerini İstanbul’un bugüne sıkışmış kadınlığıyla aynı potada eriterek kuruyor hikâyesini. Kitap, ilk bakışta "Özgür İnsan" manifestosunun izini süren kadın gazetecinin yolculuğu gibi dursa da, ilerledikçe hem coğrafyanın hem de kadının kendi içine doğru açılan çok katmanlı bir anlatıya dönüşüyor.
Merkezdeki karakter Heda, İstanbul’un ağır gündelik ritminde yorulmuş, “ne olması gerektiği” sürekli başkaları tarafından tarif edilen bir kadın. Heda’nın iç sesi, modern kent yaşamında kadınlara yüklenen görünmez beklentilerin tüm ağırlığını taşıyor: “Daha uygun bir meslek seç”, “fazla görünür olma”, “fazla iddialı olma”, “fazla kadın da olma”…
Bu kırılgan noktadan Irak'a doğru yola çıkıyor. Yolculuğun rotası, Mezopotamya mitlerinin neredeyse damarlarından akıp geldiği hat: Kobane – Rakka – Bağdat – Amara. Bu hat yalnızca coğrafi bir güzergâh değil, aynı zamanda tanrıçaların tanrılar ve krallarla giriştiği kavgaların da binlerce yıllık bir tarihsel yolculuğu. Alihan Demir bu eserinde Heda karakterini, Dicle ve Fırat’ın kıyılarından geçirirken, coğrafyayı bir hafıza mekânı haline getiriyor. Kitap boyunca adeta Susan Sontag’ın “yolculuk bazen insanın içinden dışına taşan düşüncelerinin coğrafyasıdır” sözünü hatırlatan bir atmosfer var. Burada, Heda’nın içindeki düğümler, Mezopotamya toprağının katmanlarıyla birbirine karışıyor.
İştar’ın Kuyusu: Dünyanın En Eski Hikâyesiyle Modern Bir Kadının Buluşması
Romanın kalbini Amara’daki İştar’ın öldürüldüğü bilinen Şıkefta Ini mağarası oluşturuyor. Bu mağara, yalnızca mitolojik bir mekân değil; Heda’nın kendi kimliğinin karanlıkta kalan tarafıyla yüzleştiği metaforik bir alan hâline geliyor.
Alihan Demir, burada İştar’ı bir arketip olarak değil, kadim
Fırat HakkındaAlıntı
Aktıkça kirlenen, kirlendikçe rengini kaybetmekten utanan kaderdaşım. Bin yerinden bin defa bıçaklanan, önü kesilen ırmağım. Kavim kardaşım, sırdaşım. *Senin temiz olmanı isteyenler, seni en çok kirletenlerdi* Beni sevdiğini söylenenler de en çok yaralayanlardı.
Reklam