𝐑𝐮𝐬𝐤𝐢𝐧 𝐤𝐢𝐭𝐚𝐩𝐥𝐚𝐫ı 𝐢𝐤𝐢𝐲𝐞 𝐚𝐲ı𝐫ı𝐫:
Geçici olanlar, kalıcı olanlar.
𝐆𝐞ç𝐢𝐜𝐢𝐥𝐞𝐫 𝐟𝐚𝐲𝐝𝐚𝐥ı 𝐯𝐞𝐲𝐚 𝐭𝐚𝐭𝐥ı 𝐛𝐢𝐫𝐞𝐫 𝐤𝐨𝐧𝐮ş𝐦𝐚:
Seyahatnâmeler,hatıralar. Bunlar kitaptan çok bir nevi mektup, bir nevi gazete.
𝐊𝐚𝐥ı𝐜ı 𝐤𝐢𝐭𝐚𝐩, 𝐬𝐨𝐡𝐛𝐞𝐭 𝐝𝐞ğ𝐢𝐥, 𝐲𝐚𝐳ı𝐝ı𝐫.
Birkaç sayfaya sığdırılmak istenen bütün bir hayat.
Ebediyete yollanan mesaj.
Kimsenin söylemediği ve söyleyemeyeceği gerçek.
Yazar, o birkaç sayfayı kaleme almak için gelmiştir dünyaya.
Mümkün olsa taşa kazır fikirlerini.
...☬...☬...
“Sessiz, uyuşuk, kendi kendine yeten bir hayat. Ve ebediyete yönelen bir ihtiras, ebediyete ve kâinata. Kelimeler dünyasının sultanı olmak, zindanımda, hayır fildişi kulemde, sanatın ve düşüncenin gökdelenlerini inşa etmek... Kader buna imkân vermedi. Nemezis’in parmakları gözlerime uzandı.”
...☬.( Mektuplar,15.10.1966).☬...
.