Soygun, İskender Pala ve oğlu
Her yılın ilk ayı mutlaka kitap çıkaran İskender Pala, bu yılın başında çıkarmayınca beni üzmüş ancak nisan ayında çıkardığı kitapla sevindirmişti. Katre-i Matem ile okumaya başladığım yazarın tüm roman, hikaye, deneme ve anılarını okudum. A-71 dışında da beğenmediğim (yarım bıraktığım bu kitaba tekrar şans vereceğim) bir kitabı olmadı. Hatta yemek kitabı çıkarsa onu da alır okurum.
Ancak son yıllarda yazdığı kitaplarda farklı bir üslup dikkatimi çekiyordu; yazı dili ilk romanlarından daha farklıydı. Hatta Azdahak’ı ilk okumaya başladığım zaman, "İskender Pala yazmış olamaz bunu," demiştim çünkü onun kaleminden çok farklıydı. Azdahak’ı çok beğendim ama yine de farklı olan bir şeyler vardı. Sonra fark ettim ki kitabın iç kısmında, yazar bölümünde iki isim var: Biri İskender Pala, diğeri ise oğlu Alperen Ahmed Pala.
Aynı durum Soygun kitabında da var. Kitabın kapağında ne kadar "İskender Pala" yazsa da içindeki yazar kısmında Alperen Ahmed Pala da yer alıyor. Soygun kitabını da beğendim ama bunu eski İskender Pala kitapları ile bir tutamıyorum. Ne kadar yazarı çok sevsem de farklı bir kalemin devreye girmesi, eski dilini yitirmesine sebep olmuş. Sanırım Katre-i Matem, Abum Rabum gibi romanların dilini ve üslubunu arıyorum.
Soygun güzel bir kitap, kesinlikle okunmaya değer ama bir "eski İskender Pala" kitabı da değil.
Türk Klasikleri diyorum.
Kitap, “mutlaka okunması gereken eserler” listelerinde sıkça yer aldığı ve yoğun şekilde tavsiye edildiği için okumaya başladım. Ancak benim için ciddi bir hayal kırıklığı oldu. Dil ve üslup genel olarak akıcı olsa da, gereksiz detaylara ve uzatılmış betimlemelere fazla yer verilmesi okuma sürecini zaman zaman yorucu hâle getiriyor. Bu kitabı okuyup beğenmeyen bir tek ben miyim? Ana fikir ve olay orgusu açısından bakildiginda 700 sayfalık bir anlatımın olmadığı, anlatılmak istenilen temel hikaye ve kahramanın yaşadığı olaylar, daha kısa bir anlatımla ele alınabilirdi, içerik acisindan güçlü olmasına rağmen gereksiz uzatma, aşırı betimleme ve Ana hikaye dışında ki karakter, zaman ve mekanlar üzerinde çok durulması okuma siradinda etkisini yitirmekte. Ben şunu anladım Dünya klasikleri bana göre değil.
Reklam
Kitap Yorum1000Kitap
Yazar: @ozlearikan
Kitap: Neva Sonsuz Bilinç
Yayınevi: @fenikskitap
Bugün, okudukça farklı düşüncelere sürükleyen ve zihnimde iz bırakan bir kitapla karşınızdayım. #W͙O͙N͙D͙E͙R͙hzr05
Sevgili yazarımız @ozlearikan bu eserinde okuru yalnızca satırlarla değil, düşüncelerle de buluşturuyor. Sayfalar ilerledikçe insanı kendi iç dünyasına yönelten kitap, farkındalık kazandıran ve üzerine düşünmeyi sevk eden anlamlı bir yolculuk sunuyor.
Kitap, okuru kendi iç dünyasının derinliklerine doğru sakin ama etkileyici bir yolculuğa çıkarıyor. Günümüzde pek çok insanın peşinde olduğu kendini tanıma ve anlama sürecini, yalnızca bilgilerle değil, güçlü anlatımıyla da destekliyor. Sayfalar ilerledikçe bilinçaltının karmaşık yapısına ışık tutarken, daha farkında ve dengeli bir yaşamın kapılarını aralayan önemli mesajlar sunuyor.
Yazar, karakterlerin yaşadığı duyguları o kadar etkileyici bir şekilde aktarıyor ki okurken onların yaşadıklarına kayıtsız kalmak neredeyse imkansız hale geliyor. Kimi satırlarda derin bir hüzün hissederken, kimi satırlarda ise üzerinde uzun uzun düşünme isteği uyandıran güçlü mesajlarla karşılaşıyoruz.
Sevgili yazarımız @ozlearikan 'e bizleri böylesine anlamlı ve düşündürücü bir eserle buluşturduğu için teşekkür ediyorum. Kaleminin daha nice okura ilham olması dileğiyle.
Eğer siz de kendinizi daha yakından tanımak, hayatın derinliklerinde saklı anlamları keşfetmek ve farkındalık dolu bir okuma deneyimi yaşamak istiyorsanız, bu kitaba mutlaka bir şans vermenizi öneririm.
Halil İnalcık, Osmanlı tarihçiliğinin zirvesindeki isimlerden biri olarak bu kitabında da eşsiz birikimini konuşturuyor.
Eser, tarihteki mitleri ve kulaktan dolma bilgileri bilimsel bir süzgeçten geçirerek gerçekleri gün yüzüne çıkarıyor.
İnalcık okuyucuyu kuru bir anlatımdan uzaklaştırıp, olayların derinliklerinde büyüleyici bir yolculuğa çıkarıyor.
Bu kitap, sadece bir inceleme değil, aynı zamanda Osmanlı tarihini doğru anlamak isteyen herkesin mutlaka okuması gereken bir başucu eserlerdendir ...
Merhabalar
Orhan Toker'in kaleme almış olduğu "Djital Tsunami" eseri ile karşınızdayım.
Merhaba kitap dostları yeni haftada yeni kitap yorumu ile sizlerleyim
Kitabımız, her biri kendi öyküsünün baş karakteri olan kadınların yaşanmışlıklarını anlatıyor. Üstelik bu öyküleri okurken biz yazarından dediği gibi bir fotoğraf karesine bakar gibiyiz. Üstelik bu karelere bakarken de -acaba ne düşünüyordu, ya da kalbinden neler geçiyordu, hangi duyguları yansıtamadı veya dile dökemedi- sorularının karşılığını alıyoruz. Öyküler öyle güzel, öyle içten ve sıcacık yazılmış ki, okurken insan kendinden bir parçayı ya da yaşanmışlıklarından bir anıyı mutlaka gözünde canlandırıyor. Sayfaları çevirdikçe tanıdık hisler ve duygular gelip omzumuza konuyorlar.
Her biri başka yerlerde başka öykülerde yer alsalarda aslında çok tanıdık aslında çok bizdenler. Bir bakıyoruz bir ilişkinin içerisindeyiz, bir bakıyoruz aile bağları ile mücadeledeyiz ama kitap boyunca yüreğimizi ısıtan satırlar zaman zaman bizi derin düşüncelere de sevk ediyor. Yazarın kalemi öyle güzel öyle akıcı ki birkaç satır daha uzun olsaydı biraz daha devam etseydi kesinlikle okurdum hissini çok iyi bir şekilde yansıtıyor.
Karakterlerin çıkmazlarını okurken ister istemez empati yapıyoruz. Ben olsam ne yapardım ya da ne düşünürdüm sorusunu tüm öykülerde sordurmayı başarıyor yazar. Bence öykülerin bu kadar iyi hissettirmesi de tüm bu durumların bir araya gelmesinden. Ben kitabı çok sevdim özellikle kadın öyküleri de olması daha da bir hoşuma gitti şöyle yorucu dönemler ve ağır kitaplar sonrası Sımsıcak bir mola için kesinlikle tavsiye ederim okuyacaklara şimdiden keyifli okumalar olsun
Reklam
Reklam