Devlet Yönetiminden İnsan Erdemine: Kutadgu Bilig
Kutadgu Bilig, Yusuf Has Hacib tarafından 11. yüzyılda yazılmış ve Türk edebiyatının en önemli eserlerinden biri olarak kabul edilmiştir. Eserin adı “Mutluluk Veren Bilgi” anlamına gelir. Ancak kitap yalnızca mutluluğu anlatmaz; insanların nasıl yaşaması gerektiği, devletin nasıl yönetilmesi gerektiği ve adaletin toplumdaki önemi üzerine de önemli düşünceler içerir.
Eserde, ideal bir devlet düzeni ve erdemli bir insanın sahip olması gereken özellikler üzerinde durulur. Yusuf Has Hacib, bir yöneticinin adaletli, bilgili ve halkını düşünen biri olması gerektiğini vurgular. Ona göre bir devletin güçlü olması için yalnızca askerî veya ekonomik güce sahip olması yeterli değildir; adalet ve akıl da en az bunlar kadar önemlidir.
Kitapta verilen öğütler sadece yöneticilere yönelik değildir. İnsanların dürüst, sabırlı, ölçülü ve bilgili olmaları gerektiği de sık sık dile getirilir. Bu yönüyle eser, hem bir yönetim kitabı hem de bir hayat rehberi olarak değerlendirilebilir.
Her ne kadar yaklaşık bin yıl önce yazılmış olsa da Kutadgu Bilig'de yer alan birçok düşünce günümüzde de geçerliliğini korumaktadır. Adalet, bilgi, ahlak ve sorumluluk gibi kavramların önemini anlatan eser, okuyucuya sadece tarihi bir metin değil, aynı zamanda yaşam üzerine düşündüren bir bakış açısı sunar.
Kutadgu Bilig, Türk kültürünün ve edebiyatının temel taşlarından biridir. Yusuf Has Hacib, bu eserinde hem bireylere hem de yöneticilere yol göstermeyi amaçlamış ve ortaya yüzyıllar boyunca değerini koruyan bir eser çıkarmıştır.
Hiçliğin Mutlu SessizliğiHayata Dair
Schopenhaur’dan Hiçliğin Mutlu Sessizliği.Aforizma tarzı sererek okuduğum kitaplardan biri. Schopenhaur insanların hayattan beklentilerini - özellikle mutluluk üzerine- çok abartmamaları gerektiğini aksi taktirde hayal kırıklığı ve çelişkilerle dolu bir yaşamın içinde bulacağını anlatıyor.
Gerçekçi yaşanmışlarınızla uyuşturabileceğiniz argümanlar içeren güzel bir düşünce kitabı. Tavsiye ederim. Özellikle benim gibi aforizma tarzı birkaç cümleyle size yeni bir çok cümleler kurduran kitaplardan biri.
10/10
Sosyalist düzenle birlikte oluşan yeni toplum düşüncesinin, dolayısıyla da yeni insan'ın yaratılma sürecinin ve bu süreçteki insan psikolojisinin, yine kendine has üslubuyla dile getirildiği şahane Andrey Platonov eseri.
Baş karakter Voşov'un düşüncelere dalması sebebiyle işten atılması ve bunun neticesinde karşılaştığı bir avuç iyi insanla beraber mutluluk içinde yaşayacakları bir binanın inşası için çukur kazmaya başlamaları ile devam eder eserin ilk bölümü.
İkince bölümde ise kolektifleşme sürecine girecektir insanlar.
İnsanlar sadece çukur kazmaya odaklanır, öyle ki yemek yemeyi unuturlar. Bir deri bir kemik kalsalar dahi çukur kazarlar, çünkü mutluluk ancak böyle mümkün olacaktır; fakat sonra kendi elleriyle yaptıkları tabutlarda ölümü beklerler.
Yani, mutlu ve geleceğe daha umutlu bakarak yaşayan insanların oluşturduğu umutlar ülkesini
yaratmak amacıyla çıkılan bu yol, umutsuzlukların ve kayıpların ülkesine varmıştır.
Öte yandan, her olay ve karakter bir durumu sembolize eder. mesela ümit edilen bina komünizmin, karakter nastya ise sosyalist sistemin yansımasıdır.
Tüm bunlar öyle güzel psikolojik yazılmıştır ki, platonov'a bir kez daha hayran kalırsınız.
Kitapta Serap ve Serdar isimli iki karakterle tanışıyoruz. Onlar seçmedikleri hayatlara doğan, çocuklukları ile şekillenen karakterlere sahip iki iş arkadaşı. Bunarladaşlık zamanla evliliğe doğru yönelir.
Serap be Serdar çocukluklarında mutsuz ve sevgisiz büyümüş bireylerdir. Mutsuz yalnız bir çocukluk maalesef ileride de mutsuz ve yalnız yetişkinler ve yuvalara dönüşüyor.
Serap mutluluk gerçekten de Serdar da mı yoksa, özün de mi? Diye sorgulamaya başlar.
Evliliklerinde sadık olamayan ikili beraberliklerinde de sadık olamazlar. Hep gel gitli bir birliktelikleri olur.
Serap hayatında hep boşluğunu hissettiği duyguları doldurmaya çalışsa da bataklığa saplanmış gibi her seferinde biraz daha batar. Serdar,her seferinde vazgeçtim dese de Serap’ın tek bir sözüyle geri döner.
Kitapta beni en çok etkileyen kısım Serap’ın gidişinden sonra ki gün gün anlatılan bölümdü. En çok yıpratan bölümdü beni.
—————————
- “ İşte, bu adam!” diyordu içinden. “Kurtarıcımız bu adam. Bu o! Kehanetteki adam. Zaman geldi.”
- “ Aşkı düşlemek, yaşamaktan daha haz vericiydi. Düşte çürüme yoktu, zaman yoktu. Aradığı temas değil; hayalin yakınlığıydı.“
Bu kitap ile beni tanıştırdığı için @okuyankuzenler ‘e çok teşekkür ediyorum.
Suat Koroğlu
@suat_koroglu_kitaplari_
@okuyankuzenler
@fenikskitap
#serap #okudumbitti
Puan vermedi
Lisans zamanı okumuştum. İlk başta yazarı anlamak güç ancak biraz ilgi ile tema yakalanmakta.
Soru şu: İnsanlığın geldiği noktada mutluluk ile tüketim özleşleştirilmiştir. Sahi gerçekten öyle midir?
Gece Yarısı Kütüphanesi'ni okurken kendimi sık sık Nora'nın yerine koydum ve hayatımda verdiğim kararları düşündüm. Kitap, "Acaba farklı bir seçim yapsaydım ne olurdu?" sorusunu etkileyici bir şekilde ele alıyor. Akıcı anlatımı sayesinde kitabı büyük bir merakla okudum. Özellikle pişmanlıklar ve mutluluk üzerine verdiği mesajlar beni etkiledi. Bana göre kitabın en güzel yanı, kusursuz bir hayatın olmadığını ve sahip olduğumuz hayatın değerini bilmemiz gerektiğini göstermesiydi. Okurken hem duygulandım hem de kendi hayatımı sorguladım. Genel olarak beğendiğim, düşündürücü ve umut veren bir kitaptı.
