Hayatın küçük anlarında saklı duyguları ve farkındalıkları kelimelere döker. Onun için yazmak, bazen bir düşünceyi paylaşmak bazen de bir kalbe sessizce dokunmaktır.
Ve şimdi,
Suskunluğun en ağır hükmünü
giydiriyorum zamana.
Adını koyamadığım her beklenti
Kendi küllerinde yeniden yanmayı öğreniyor.
Ben ise ardıma bakmadan çekiyorum
sesimi dünyadan
Çünkü bazı vedalar, söylenmeyince tamamlanır. A.ka
Boş motivasyon cümlelerini herkes
kurabilir; ancak mesele cümle kurmak degil, o cümleleri hayata geçirebilmektir.
Aslında gerçek mesele süslü sözler
söylemek degil, o sözleri taşıyacak bir zemin hazırlamaktır.
Motivasyon geçicidir, zemin kalıcıdır.
Disiplin kurulmadan motivasyon uzun
sürmez, alışkanlık oluşmadan hedefler gerçekleşmez. Zemin yoksa, kurulan her cümle bir süre sonra havada kalır. A.ka
Tercih edilmiş yalnızlık, kaçış değildir;
bilinçli bir geri çekiliştir.
Kalabalıkların gürültüsünden sıyrılıp
kendi iç sesini duyabilme cesaretidir.
Çünkü yalnız kalabilen insan,
kendine katlanabilen insandır.
Kendiyle oturabilen,
kendiyle konuşabilen,
kendi karanlığını inkâr etmeden
kendi ışığını inşa edebilen insandır.
Yalnızlık herkesin korktuğu bir boşluk değil,
farkında olanların inşa ettiği bir alandır.
Orada maskeler düşer, roller susar,
insan geriye sadece özüyle kalır.
Ve işte o anda anlaşılır ki;
yalnızlık bir eksiklik değil,
kendine ait bir alan kurabilme ayrıcalığıdır.
Unutma:
Kalabalıkların içinde kaybolmak kolaydır,
ama kendi içinde kaybolmadan yaşayabilmek
gerçek ustalıktır (A.ka)
Bir güne isim verip(pzt.sendromu gibi)
ona korku yüklemek kolay.
"Bugün zor geçecek" demek,
zorluğun yarısını baştan kabullenmek gibi.
Oysa gün dediğin,
dünün devamı, yarının habercisi.
Ne eksik ne fazla
sadece senin nasıl baktığın kadar ağır, nasıl yaşadığın kadar hafif A.ka