"Hayatım, bilinçdışının kendini gerçekleştirmesinin bir hikâyesidir." *C. G. Jung
Schopenhauer, insanların eylemlerinin sanıldığından çok daha az önceden tasarlama ve kasıtlı planlamayla yönlendirildiğini düşünüyordu. Çoğu zaman insanlar, bu çabaların ne olduğunun farkına varmadan, kendi içsel çabalarına göre hareket eder, daha sonra bunları meşrulaştırmaya çalışırlar. Schopenhauer Freud'u öngörerek çoğu zaman gerçek güdülerimizin farkında olmadığımızı ve ancak eyleme geçtikten ve eylemlerimizin sonuçlarını kaydettikten sonra neyi hedeflediğimizin (veya İradenin neyi amaçladığının) bilincine varabildiğimizi belirtti.
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
Patrick Gardiner, Schopenhauer'ın doktrinini açıklarken şöyle yazar:
Öz-bilinçte farkında olduğum şeyin, bedenime baktığımda ve onun hareketlerini gözlemlediğimde farkında olduğum şeyden ayrı bir şey olmadığı doğrudur; yani bununla iki farklı varlıkla veya iki farklı olay kümesiyle ilgili olduğum ima ediliyorsa. Ancak mesele şu ki, irade olarak kendimin bilincinde olduğumda, bir nesne olarak kendimin bilincinde olmuyorum; kendimi aynı zamanda bir beden olarak algıladığımda ancak bu ikinci yön altında kendimin bilincine varıyorum, çünkü bedenim irademin "nesnelleşmesi"dir."
Mesela ben görürüm ama aynaya bakmadığım sürece gözüm kendini göremez. Bu İradenin iş başındaki halidir. Schopenhauer şunu belirtir: "Bedenin eylemi, nesneleştirilmiş irade eyleminden başka bir şey değildir... İradenin her gerçek, sahici, dolaysız eylemi aynı zamanda bedenin aynı anda ve doğrudan açık bir eylemidir..."
"Schopenhauer'ın sisteminin temelinde spekülatif metafizikteki bir tez vardır: Olgusal dünyanın ardındaki gerçekliğin doğasını ayırt etmemizi sağlayan bir kaynağımız var; kendi failliğimizin deneyimine sahibiz. Schopenhauer'a göre, eylemde bulunduğumuzda, kendi failliğimize ilişkin bilgimiz ne bilimseldir ne de aklın başka herhangi bir söylemsel işleminin sonucudur. Bu, kendi çabalarımızın doğrudan, sezgisel, içsel bilgisidir ve o, bunun bize hakikatin gerçek doğasına dair tek bakış açımızı sağladığına inanıyordu." *David Pears
Jung bir keresinde, eğer kişi bir rüya hakkında yeterince uzun süre düşünürse, ondan neredeyse her zaman bir sonuç çıkacağını söylemişti. Aynı durum birdenbire kendini gösteren müzik için de geçerlidir. İlişkilendirmeler önemsiz olabilir. Kendimi Brahms'ın Wiegenlied eserini mırıldanırken bulursam bunun nedeni bir torunumu ziyaret etmem olabilir. Öte yandan, başta açıklayamadığım bir melodiyi tanımlamak bazen bilinçli olarak ihmal ettiğim bir sorunla daha çok ilgilendiğimi veya bu sorundan endişelendiğimi keşfetmeme neden olur.
Oğrencilerim derste müzik dinler, ben de nazikçe kapatmalarını rica ederim, ama anında havaya kâğıtlar savrulur: Resmi teşhisler, psikolog raporları, bu özel öğrenci için derste müzik dinlemesine izin verilmesi gerektiğini destekleyen belgeler. Tartışmanın anlamı yok, uğraşmaya gerek yok; modern eğitim sistemi böyle ve öğrenci her zaman haklıdır.
