Hiç de halinden memnun görünmüyordu. "Bir fikirdi sadece, bir araya gelmek hoşuna gider diye düşündüm."
"Gider tabii, ama senin tekrar Azkaban'a tıkıldığını görmek istemem!" dedi Harry.
Bir sessizlik oldu. Sirius, çökük gözlerinin arasında bir kırışık belirerek, alevlerin arasından Harry'ye baktı.
Sonunda, sesinde belli bir soğuklukla, "Sandığım kadar da babanın oğlu değilmişsin," dedi. "Tehlikesi bu işi James için daha da eğlenceli hale getirirdi."
"Bak-"
"Neyse, artık gitsem iyi olur, Kreacher'ın merdivenden indiğini duyuyorum," dedi Sirius, oysa Harry onun yalan söylediğinden emindi. "Madem öyle, sana yazıp bir daha ne zaman şömineye gelebileceğimi söylerim, oldu mu? Eğer bu tehlikeyi göze alabilirsen, tabii."
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Puan vermedi·115 syf.·
7 günde okudu
·2023 6. kitabı
"Ama beni atarlarsa eğer," dedi Harry alçak sesle,
"buraya gelip senle yaşayabilir miyim?"
Sirius hüzünle gülümsedi.
"Bakarız."
"Dursley'lere dönmek zorunda olmadığımı bilsem, duruşma konusunda kendimi çok daha iyi hissederdim," diye sıkıştırdı onu Harry.
"Burayı tercih ediyorsan bayağı kötü olmalılar," dedi Sirius kederli kederli.
"Çocuk değil!" dedi Sirius sabırsızca.
"Ama yetişkin de değil!" dedi, yanakları kızarmaya başlayan Mrs Weasley. "O, James değil, Sirius!"
Sirius soğuk soğuk, "Onun kim olduğunu gayet iyi biliyorum, Molly, sağol," dedi.
"Bildiğinden pek de emin değilim!" dedi Mrs Weasley.
"Bazen ondan öyle bir söz ediyorsun ki, en iyi arkadaşının geri döndüğünü düşünüyor gibisin!"
"Evet, haklıymışsın, Remus," dedi en arkada duran kel, siyahi bir büyücü -kalın, telaşsız bir sesi vardı ve kulağına altın bir halka takmıştı-, "adeta James'in kopyası."
"Gözleri hariç," dedi arkadaki hırıltılı sesli, gümüş saçlı büyücü. "Gözleri Lily'nin gözleri."