Eğitimin amacı sadece sizi belli sınavlara hazırlayıp hayatınızın geri kalanım -memur, avukat, ev hanımı ya da çocuk yetiştirme makinesi olmak gibi- yapmayı istemediğiniz bir şeyi yaparak geçirmeye zorlamak olmamalıdır. Sizi korkusuzca özgür düşünmeye sevk edecek, kavramanıza, sorgulamanıza, araştırmanıza yardım edecek bir eğitim almakta ısrarcı olmalı, öğretmenlerinizden bunu talep etmelisiniz. Aksi halde hayatınız boşa gider, değil mi? "Eğitimli" oldunuz, mastır veya doktora sınavlarını geçtiniz, sırf para kazanmak zorunda olduğunuz için hoşlanmadığınız bir işe girdiniz; evlendiniz, çocuk yaptınız ve hayatınızın geri kalanını bu şekilde geçireceksiniz. Sefil, mutsuz, huysuz olacaksınız; daha fazla bebek, daha fazla açlık, daha fazla sefalet dışında sizi geleceğe bağlayan bir şey olmayacak. Eğitimin amacının bu olduğunu söyleyebilir misiniz? Hiç kuşkusuz eğitim size çok ince düşünme konusunda yardım etmelidir. Ancak bu sayede hayatınızın geri kalan bölümünde, saplanıp kalacağınız sefil bir şeyi değil de sevdiğiniz şeyi yapabilirsiniz..
Korktuğunuzun farkında mısınız? İçinizde korku var, öyle değil mi? Yoksa korkudan uzak mısınız? Anne babanızdan, öğretmenlerinizden, başka insanların ne düşündüğünden korkmuyor musunuz? Varsayalım ki ebeveynlerinizin ve toplumun onaylamadığı bir şey yaptınız. Bu durumda korkmaz mısınız? Diyelim ki kendi kastınızdan veya sınıfınızdan olmayan biriyle evlenmek istiyorsunuz. Bu durumda başkalarının ne söyleyeceğinden korkmaz mısınız? Eğer müstakbel kocanız yeterince para kazanmazsa ya da bir mevkiye veya itibara sahip olmazsa bundan utanç duymaz mısınız? Arkadaşlarınızın sizin hakkınızda kötü düşünmesinden korkmaz mısınız? Her şey bir yana, hastalıktan ve ölümden korkmuyor musunuz?