Kız yalnız.
Kız bu dünyada iyi değil.
Kimse Kız'ı sevmez.
Kız çabalar.
Ama o aşırı hassas.
Aptal kız. Öfkeli kız.
.
.
.
Kız müziği keşfeder. Kız'ın bambaşka bir dünyası olur.
Kız kulaklıkları takar. Dünya yok olur.
Kız çizer, çizer ve çizer. Dünya yok olur.
Kız bıçak bulur. Kız kendini küçültür, daha da küçültür. Dünya yok olur.
bedeniniz endorfin adı verilen ve sizi iyi hissettiren bu boku salgılamaya başlar ve o kadar uçmuş hissedersiniz ki dünya, mevcut en güzel ve en renkli panayırdaki pamuk şeker gibi gelmeye başlar ancak dünya kanlıdır ve iltihap doludur. Ama boktan olan şey şu ki kendine zarar vermeye başladığınızda asla tuhaf bir kaçık olmaktan kurtulamazsınız çünkü artık tüm bedeniniz yaralı ve yanık bir savaş alanıdır ve kimse bir kızda bunları görmek istemez, kimse bunu sevmez ve böylece hepimiz, her birimiz hem dışta hem de içte berbat bir hal alırız... Yıka, durula, lanet şeyi tekrarla.
bedenim sürekli olarak alevler içinde, beni gece gündüz yakıyor. bu sıcaklığı kesip çıkarmam lazım. temizlendiğimde, yıkanıp paklandığımda kendimi daha iyi hissediyorum. daha serin ve sakin. ormanın derinliklerindeki yosunların verdiği his gibi.