Kötü bir kitap değildi ama biraz abartılmış bence. Köklü bir erkek lisesindeki bir grup öğrencinin ve onları etkileyen idealist, farklı bir öğretmenin hikâyesi anlatılmış. Sonu acıklı bitiyor.
İpucu
Neil'in, babası oyuncu olmasına izin vermediği için intihar etmesi çok üzücüydü. Çocukları istemedikleri mesleklere zorlamamak lazım.
Biraz felsefe, biraz psikoloji biraz da maneviyat
Puan vermedi
Şu
dünya da “insan” olmak zor, kadın da olsan erkek de olsan bir şekilde zorbalanır; fiziksel ya da psikolojik şiddete maruz kalabiliyorsun. Fizyolojik olarak kadın bedeni daha güçsüz olduğundan belki de en çok bedenen zarar görüyor; zihinsel, ruhsal hasarı da katınca işlerin boyutu çok daha vahim bir hale gelebiliyor.
Eğitimli ya da cahil de olsan, varlıklı ya da fakir de olsan her iki taraf için de çok da farklı olmayabiliyor . Ruhsal olarak tam bir ehliyete sahip değilsen en önemli vasıf olan “insan” olamıyorsun! Kendi eksikliğinin cezasını kendinden güçsüze kesiyorsan bir hiçsin aslında!
Lütfen biri Azra’nın elinden tutmuş olsun; o içi boş “baba” sıfatına yakışmayan beden diye dolaştırdığı kabuğu kalkınca içinden sadece cerahat akan “şey” biri de onu itmiş olsun.
Bu yaz yanınızdan ayırmak istemeyeceğiniz kitapları sizin için bir araya getirdik.
💬 Siz olsanız bu listeden hangisiyle başlardınız?
öncelikle bu evreni çok seviyorum. evrenin havası, işlenişi çok güzel. birinci kişi ağzından, akıcı bir yazım diliyle anlatılıyor her şey. kitabın başında sürekli bir belirsizlik içinde olup oradan oraya savruluyoruz, bu bir noktadan sonra okurken sıktı. yine de ilerlemeye devam edince -300lü sayfalarda- olaylar ilerlemeye başladı ve kitap akıcı bir hâle geldi. su lorduna üzüldüm çoğu zaman, onun yalnızlığını hissetmek kötü hissettirdi. son 100 sayfasında yaşanan olaylar ise beni çok heyecanlandırdı. bu tarz kitaplarda güç savaşlarının olmasını seviyorum.
《 B Ü Y Ü C Ü 》Roman
Bu kitabı okurken, "Gereksiz bir kitap okunmasın ve okutturulmasın" diye düşündüm. Aslında düşüncemin çok değiştiğini de söyleyemeyeceğim. Elbette kitabı okurken kişisel farklılıklar vardır. Farklı bakış açıları dolayısıyla farklı dersler çıkaranlar da olmuştur. Lakin ben sevmedim. Kitabın sonunda hayvanlaşmış baş karakterimiz Nicholas Urfe'ye ne olacak diye merak ettiğimden sonuna kadar devam ettim. Yaptıklarından dolayı güzel bir hayat tokadı yediğini görmek de içime büyük bir su serpti. Ama yine de böyle bir kitaba vakit ayırmak istemezdim. Biliyorum yazarlar bazen hayatın farklı noktalarındaki insanları anlatırlar. Yazarın niyetini bilmediğim için de ona olumsuz bir şey söyleyemeyeceğim. Ama duyguları (benimki öfkeydi) harekete geçirmede başarılı olduğunu söyleyebilirim.
Modern dünyamızda kadınlardan(erkeklerden hiç duymadım belki vardır bilmiyorum) çok sık duyulan bir şikayet vardır; ilişkilerde kadının ruhunu anlamadan tanımadan onun bedenine sahip olmak isteyen hayvanlaşmış bazı erkeklerden bahsederler. Hatta hayvanlaşmış demek de doğru değil çünkü hayvanın aklı olmadığı için onun fıtratıdır bu düşünce, ama insanın aklı ve iradesi vardır. Dolayısıyla böyle insanlara hayvandan daha aşağı olan esfel-i safilin üyesi demek daha doğru olur. İnsan ilişkilerinde bedensel haz bir sonuçtur. İnsan öncelikle karşısındaki insanın ruhunu, karakterini, yaşamını merak etmeli, tanımaya ve anlamaya çalışmalıdır. Elbette Rabbim insanlarda arzuyu yaratmıştır ama bu arzunun sınırlılıkları vardır. İslamiyet için bu helal bir daire olmalıdır. İnanmayanlar için de ilişkilerde insanlık kıyafetine uygun olan karşı tarafın önce ruhunun tanınmasıdır. Victor Hugo ne güzel söyler:
Sadece bedenleri, şekilleri, görüntüleri sevenlere ne yazık!
Ölüm her şeyi yok edecek.
**Ruhları
SPOİLER İÇERİRR!!
Güzel bir serinin sonuna geldikkk. Kitabın başlarında serinin diğer kitaplarında bahsedilen düellolar vardı. Düellolar bence fazla uzun sürdü. Bu kadar fazla okumamıza gerek yoktu diye düşünüyorum. Düellolarda Sonay'ın hamile olduğunu ve bebeğini korumak için hava varisi olmasından vazgeçtiğini okuduk. Keşke kitap sonunda Somay ve Sina'nın bebeğini okuyabilseydik. Bnece en azından 5-6 sayfa ayırabilirdi yazar. Sonay ile ilgili diğer konuda onu tekrar hava varisi olarak okumak istememdi. Kitap sonunda hâlâ tam anlamıyla hava varisi olamamıştı. Ben tekrar varis olmasını okumak istedim açıkcası. Ariana'nın ölümüde üzdü. Ama ölümü gayet etkileyici yazılmıştı.En sonu da sanki yetiştirilmeye çalışılmış gibi yazılmıştı. Açıkcası ben bu serinin çok daha iyi bir finale layık olduğunu düşünüyorum. Finali kötü değildi asla ama çok daha iyi de olabilirdii.
Onun dışında ben hayet beğendim. Serinin benim için en güzel ve özel kitabıydıı. Gerçekten seri bittiğinde duygulandım ve boşluk hissi yaşamaya başladım. Unutmayacağım serilerden biriydii
DN Archeron’un kaleminden çıkan o harika eser(spoilersız)
Selam! Öncelikle bunu yazarken UB’yi okumamın üzerinden biraz fazla bir vakit geçmiş olmakta ama şunu söyleyebilirim ki okurken gerçekten de büyülenmiştim. Yazım diliyle ve diğer pek çok yanıyla hoş bir kitaptı. Ruhumu besledi diyebilirim. Benim tüm beklentilerimi fazlasıyla karşıladı. Her öykü birbirinden harikaydı. Karakterlerin her biri çok özeldi. Artık en sevdiğim kitaplar arasında sayacağım bir eser oldu. Ve bence bu kitap hak ettiği kadar konuşulmadı gibi.
Biraz konusundan bahsedecek olursak, şöyle ki belirli bir konu net bir şekilde var diyemeyiz. Adından anlayacağınız üzere bu kitap birden fazla harika öyküden oluşuyor. Ama temelde herşey genç bir ozan ile başlıyor. Bu ozan bir takım olaylar sonucu dilsiz kalıyor gibi bir durum var, artık konuşamıyor yani. Ama tekrar konuşması için de doğru öyküyü bulması lazım. Bizim gariban ozan diyar diyar dolaşıp doğru öyküyü ararken bir peri abla ile karşılaşıyor ve bu peri ablamızda ozana ihtiyacı olan öyküyü vermek amacıyla bir anlatmaya başlıyor ve biz de bu öyküleri okuyoruz. Biliyorum biraz garip anlattım ama siz gidin ve okuyun yani.
Üzerinizde bıraktığı etkiyi açıklayamam. 
D. N. Archeron bize harika bir kitap sunuyor. Okurken ağızım açık okudum ve anladığınız üzere bu kadar beklememiştim. Bence hepimizin ruhunun bir parçasının ihtiyacı olan şey bu kitap. Ve Damla bize bu kitabı verdiği için ne kadar şanslı olduğumuzu tahmin bile edemiyorum.
Kısacası alın ve okuyun. İşte o zaman ne demek istediğimi anlayacaksınız.
D. N. Archeron bize harika bir kitap sunuyor. Okurken ağızım açık okudum ve anladığınız üzere bu kadar beklememiştim. Bence hepimizin ruhunun bir parçasının ihtiyacı olan şey bu kitap. Ve Damla bize bu kitabı verdiği için ne kadar şanslı olduğumuzu tahmin bile edemiyorum.
Kısacası alın ve okuyun. İşte o zaman ne demek istediğimi anlayacaksınız.