Nəzakət Nəsibli
@na_ziji
بالاي زمين را نگاه كردم، آنها خواب بودند، به پايين نگاه كردم، آنها پوسيده و خاك شده بودند.
Başqaların gözü ilə:
Şu anda okuduğu kitap
Kamili-eşqəm, dəxi özgə kəmalı neylərəm?Kitap Alıntısı
Puan vermedi·152 syf.·
2025 15. kitabı
Bu, Əzizə Cəfərzadədən oxuduğum ilk kitab idi və ilk növbədə müəllifə Mirzə Gülər kimi sənətkarın həyatını işıqlandırdığı, onu oxuculara tanıtdığı üçün minnətdaram. Əsərin ümumi quruluşuna toxunmaq istəmirəm, lakin bəzi məqamlarla bağlı fikirlərimi bölüşmək istərdim. Əvvəla, müəllifin fikirlərini və suallarını birbaşa ifadə etməsi, xüsusilə “Gəlin görək, nə oldu?” kimi nağılvari yanaşmalar mənə bir qədər yad gəldi. Fikrimcə, bu cür mesajlar obrazların dili və hadisələrin axarı ilə dolayı şəkildə verilsəydi, əsərin poetik ruhu və emosional təsiri daha güclü olardı. Həmçinin bənzətmələr və Mirzə Gülərin həyatındakı faciələrin təqdimatı daha təsirli işlənə bilərdi. Hadisələr sürətlə cərəyan edəndə boşluğu hiss etmək mümkün idi. Onun yaşadığı ağrıların oxucuya daha dərindən ötürülməsi üçün emosional dərinlik çatışmırdı.
Kitabı oxuyarkən uşaqlıqda anamdan eşitdiyim “Qız Qalası” əfsanəsi yadıma düşdü. O əfsanədə qız atası ilə evlənməmək üçün özünü qaladan atır. Əsərdə bir anlıq bu motivin izlərini hiss etdim. Salehin qızı Gülərlə evlənmək istəməsi fikri məni sarsıtdı. Xoşbəxtlikdən bu hadisə reallaşmadı. Təəssüf ki, keçmişdə bəzi insanlar öz qızlarını özlərinə həyat yoldaşı etmişdilər... Bu da ata-babadan miras qalmış faciəvi bir toplum...
Reyhan, onun anası və qızı kimi obrazlar vasitəsilə keçmiş Azərbaycanda, bu coğrafyada doğulan qadınların taleyinin nə qədər ağır və əzablı olduğu aydın görünür. Onların yaşadığı haqsızlıqlar, azadlıq uğrunda apardıqları səssiz mübarizə və cəmiyyətin sərt, dəyişməz qaydaları mənə dərin təsir bağışladı. 1918-ci illərdəki “azad qadın” obrazlarını daha güclü və təsiredici gözləyirdim, sən demə, eşitdiklərimizlə gördüklərimiz çox fərqliymiş.
Reyhanla Salehin münasibəti mənə 
Dodaqdan Qəlbə əsəri xatırlatdı. Yeniyetməlik dövrünü yaşayan
Dodaqdan Qəlbə əsəri xatırlatdı. Yeniyetməlik dövrünü yaşayan
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
İki günün qonağıAlıntı
Puan vermedi·336 syf.·
2025 8. kitabı
60-70-ci illərin Azərbaycan ədəbiyyatı mənə həmişə üstüörtülü, tərif dolu təsir bağışlayıb. Buna baxmayaraq, həmin dövrdə yazıb-yaradan qələm sahiblərinin yaratdığı ədəbiyyatı qeyri-ciddi hesab etmək düzgün olmaz. Vaqif Yusiflinin sözləri ilə desək: “Kimsə onların rolunu həddindən artıq şişirdir, kimsə isə inkar edir. Lakin nə həddindən artıq şişirtməyə, nə də inkar etməyə lüzum yoxdur.” Mən də bu fikirlə razıyam.
İsi Məlikzadəni digər “atmışınçılardan” fərqləndirirəm. Çünki digərləri qəhrəmanlarını toxunulmaz edib böyütdüyü halda, o, obrazlarını sadə və real göstərirdi. Onun povestlərini oxuyanda şahidi oluruq ki, qəhrəmanlar təkcə güclü insanlar deyil, həm də yolunu, izini bilməyən, çəlimsiz, sadə insanlardır. Məlikzadənin hər şeyi reallığı ilə verməsi və bu baxış bucağı dövrün ədəbiyyatı üçün dəyərlidir. Lakin yazıçının povestlərində və hekayələrində bir növ natamamlıq hiss olunur. Mənə görə, bu, XX əsr Azərbaycan insanının psixologiyası və yaşadığı şəraitlə bağlıdır—Sovet təfəkkürünün qalıqları ilə. Umud və Qaçay kimi həyatın mənasını tapa bilməyən obrazlar bu gün də aktualdır. Elçin Əfəndiyevin “Quyu” povestindəki rəyindən də görünür ki, burada gələcəyin daha dərin problemlərinə işarə edilir. Burada təsvir olunan XX əsr insanları XXI əsrdə daha mürəkkəb çətinliklərlə üzləşir. Çün XX əsr öz problemlərini XXI əsrə miras qoyub gedir.
İsi Məlikzadə əsasən kişi obrazları və onların instinktləri üzərindən mövzulara yanaşdığı üçün qadın surətləri tam açıq düşüncələrini, hisslərini hiss edə bilmədim.
“Dədə Palıd” povestindəki Nurcabar obrazı mənə həmin dövrün yazıçılarını, şairlərini və ziyalılarını xatırladır. Onlar “Dədə Palıd”a vurğundurlar, amma onun məhv olmasını sadəcə izləyirlər. Bu obraz həm təbiətə edilən qəsdi vurğulayır, həm də əli heç nəyə çatmayan
Düz deyiblər ki, sevgi çox olanda amansız olur...·116 syf.·Alıntı
7/10
2025 7. kitabı
“Mənim Qəhrəmanım Olarsan?!” adlı detektiv-sevgi romanı müəllifin öz dili ilə desək, ilk ədəbi cızma-qarası kimi oxucuların qarşısına çıxır. Bu yazıda romanın süjeti, obrazları, dil və üslub xüsusiyyətləri, eləcə də bəzi texniki və ədəbi çatışmazlıqlar var.
Romanın əsas xətti bir cinayət ətrafında cərəyan edir. Baş qəhrəman Səlim Əbilov qaranlıq bir cinayətin əsas şübhəlisi kimi istintaq altında qalır. Hadisələr irəlilədikcə oxucu gözlənilməz məqamlarla üzləşir, bu da əsərə detektiv üslubda dinamiklik qatır. Lakin bəzi hadisələrin gedişi olduqca sürətlə baş verdiyi üçün onların təsir gücü zəifləyir. Məsələn, Səlimin Ağayevlər ailəsinə asanlıqla daxil olması və qəhrəmanların münasibətlərinin sürətlə inkişafı oxucuda bir qədər inandırıcılıq problemləri yaradır. Bu tez-tez tələsik baş verən hadisələr obrazları tanımaqda mənə sərhəd yaratdı. Hadisələrin sürətli inkişafı müəyyən məqamlarda inandırıcılığı azaldır və personajların daha dərindən tanıdılması üçün geniş təsvirlərə ehtiyac duyulur.
Romanın qəhrəmanları arasında Səlim Əbilov və Gülər Ağayeva əsas mərkəzdə dayanır. Lakin onların bir-birinə olan hissləri və münasibətləri daha dərindən işlənə bilərdi. Səlimin istintaq boyu keçirdiyi daxili sarsıntılar və Gülərlə bağlı emosional çalarlar daha detallı təsvir edilsəydi, oxucu obrazlara daha güclü bağlana bilərdi. Eyni zamanda, istintaq prosesini aparan Ənvər Əlibəyli obrazı daha maraqlı və təsirli təqdim edilə bilərdi. Obrazların nitqi isə bəzi hallarda kifayət qədər quru qalıb, daha təbii dialoqlarla zənginləşdirilə bilərdi.
Müəllifin dil üslubu sadə və oxunaqlıdır. Lakin bəzi yerlərdə daha emosional təsvirlərdən istifadə edilsəydi, oxucu qəhrəmanların yaşantılarına daha yaxından şahidlik edə bilərdi. Məsələn, "Gülər çox qorxmuşdu və əsirdi" cümləsi əvəzinə "Gülər
“Mən kiməm?”, “Könülsüz olmaz”·143 syf.·1000Kitap
10/10
2025 3. kitabı
Kitabda Əhməd bəy Ağaoğlunun ədəbi-bədii, etik-fəlsəfi, tarixi və elmi-tənqidi yazıları ilə yanaşı, müxtəlif mövzularda yazdığı məqalələr də yer alır. Bunlara “Azad ölkənin insanları”, “İslam, Axund və Hatifülqeyb”, “Mən kiməm?”, “Tanrı dağında”, “Cəlal Nuri bay kimdir?”, “Bakı, 8 dekabr”, “Şablon kölələri”, “Şiə dinində məzdəki inancları”, “Milli şüur” və digər dəyərli əsərlər daxildir. Kitabın geniş məzmunu səbəbilə burada fikirlərimi hissə-hissə, qısa şəkildə ifadə etmək istəyirəm.
Əhməd bəy Ağaoğlu kimdir? Əhməd bəyi necə tanıdım?
Əhməd bəy Ağaoğlu (1869–1939) Azərbaycanın görkəmli ictimai-siyasi xadimi, jurnalisti və milli azadlıq hərəkatının öncüllərindən biridir. O, xalqın maariflənməsi və müasir Azərbaycanın formalaşması uğrunda mübarizə apararaq həm tarixi, həm də mədəniyyəti dərindən zənginləşdirmişdir. Dövrünün ən mühüm intellektual fiqurlarından biri olan Əhməd bəy yalnız jurnalist deyil, həm də güclü bir fikir adamı idi.
Onun adını ilk dəfə məktəb illərində eşitmişdim, lakin təəssüf ki, dərin məlumat verilmirdi. Onun əsərləri ilə tanışlığım “Füyuzat” dərgisindəki yazılardan başladı. İlk oxuduğum kitabı isə 
Üç Mədəniyyət oldu. Hər nə qədər tərcüməsi qüsurlu olsa da, məndə böyük maraq oyatdı. Onun ideyalarının gücü və səmimiyyəti məni həm tariximizi, həm də özümü yenidən dərk etməyə vadar etdi. Əhməd bəyin yazılarını oxumaq, yalnız tarixi öyrənmək deyil, həm də insanın mənəvi inkişaf yolunda addım atmaq kimi hiss edilir.
“Mən kiməm?” – İnsan varlığının fəlsəfəsi
Əhməd bəy Ağaoğlunun “Mən kiməm?” əsəri mənim üçün xüsusi bir önəm daşıyır. İlk dəfə başlığı oxuduqda bu sadə sual içimlə çölümü bir-birinə salmışdı: “Sən kimsən?”
Kitabı oxumağa başladıqda, oxucu insanın özünü tanıma yolundakı çətinlikləri və ziddiyyətləri dərk etməyə başlayır.
Əhməd bəyin
Üç Mədəniyyət oldu. Hər nə qədər tərcüməsi qüsurlu olsa da, məndə böyük maraq oyatdı. Onun ideyalarının gücü və səmimiyyəti məni həm tariximizi, həm də özümü yenidən dərk etməyə vadar etdi. Əhməd bəyin yazılarını oxumaq, yalnız tarixi öyrənmək deyil, həm də insanın mənəvi inkişaf yolunda addım atmaq kimi hiss edilir.
“Mən kiməm?” – İnsan varlığının fəlsəfəsi
Əhməd bəy Ağaoğlunun “Mən kiməm?” əsəri mənim üçün xüsusi bir önəm daşıyır. İlk dəfə başlığı oxuduqda bu sadə sual içimlə çölümü bir-birinə salmışdı: “Sən kimsən?”
Kitabı oxumağa başladıqda, oxucu insanın özünü tanıma yolundakı çətinlikləri və ziddiyyətləri dərk etməyə başlayır.
Əhməd bəyinSənə iztirab verən bu şey, sənin öz əsərindir!Kitap Alıntısı
Puan vermedi·214 syf.·
2025 2. kitabı
Kitabxanada Yohann Volfqanq Götenin əsərlərini axtararkən, təsadüfən bir kitab diqqətimi çəkdi. Başda düşünmüşdüm ki, oxumaram, amma bir həftə sonra kitabı yenidən vərəqlədim və o andan sonra əlimdən düşmədi. Kitabın müəllifi Yaqub Qədri Qaraosmanoğlu idi və onun dilinin axıcılığı və təsvirlərinin gücü mənə çox təsir etdi.
Qaraosmanoğlu 27 mart 1889-cu ildə Qahirədə doğulub, Türk ədəbiyyatının önəmli nümayəndələrindəndir. Ədəbi fəaliyyətinə şeir yazmaqla başlasa da, daha sonra hekayə və roman janrında uğurlar qazanıb. Onun "Yaban", "Sodom və Qomorra", "Ankara", "Nur Baba" kimi əsərləri Türk ədəbiyyatında mühüm yer tutur.
"Yad Adam" Romanı:
Bu kitabın orijinal adı "Yaban"dır. Əvvəlcə başlıq mənə qəribə gəldi, amma romanın əsas qəhrəmanı Ahmet Celalı tanıdıqca, bu başlığın mənasını anladım. Yazıçı insanların həyatını heyvanlarla müqayisə edir və realizmi ustalıqla əks etdirir. Məncə, Qaraosmanoğlu, Nietzsche, İbsen və Şopenhauer kimi filosoflardan böyük təsir alıb.
Romanın qəhrəmanı Ahmet Celal, I Dünya Müharibəsinə qatılıb və bir qolunu itirərək, müharibədən sonra Anadolunun bir kəndinə köçür. Burada, kəndin insanları ilə uyğunlaşmağa çalışır, amma onları anlamır və onlara yad hiss edir. Bu kənddəki insanlar sadəcə sağ qalmağa çalışırlar və sevgi, hisslərdən uzaqdırlar. Ahmet Celal, öz müharibə qəhrəmanlığını və qolsuz qalmasını onlara göstərməyə çalışsa da, kənddə hər kəsin oxşar vəziyyətdə olduğunu görür. Bu, onu daha da kimsəsiz hiss etdirir.
Celal bəy Kamalistdir və Osmanlı padşahının artıq heç bir şey edə bilməyəcəyini anladığı üçün gələcəyə dair mənfi hisslər keçirir, buna baxmayaraq Mustafa Kamal Paşaya və İnönüyə inandığını da müşahidə edirik. Romanın sonunda baş verən hadisələr – Balaca Həsənin ölümü, Əməti qadının nəvəsinin arxasınca ağlaması, Zeynəb