Naile Yılmaz
@naaileyilmaz
Bu yaz yanınızdan ayırmak istemeyeceğiniz kitapları sizin için bir araya getirdik.
💬 Siz olsanız bu listeden hangisiyle başlardınız?
“Hikmetini ve içyüzünü öğrendiğim şey, Ben’di. Ama alt edemedim, sadece yanılttım, sadece kaçtım ondan, sadece saklanıp gizlendim. Doğrusu, dünyada bu Ben’im kadar, bu yaşıyor olduğum, başkaları gibi ve başkalarından ayrı biri olduğum, Siddhartha olduğum bilmecesi kadar kafamı hiçbir şey kurcalamadı. Ve dünyada kendim kadar, Siddhartha kadar az bildiğim başka hiçbir şey yok!”
İvan İlyiç’in manevi acısı şundan doğuyordu: O gece, uyuyan Gerasim’in çıkık elmacık kemikli, uysal yüzüne bakarken aklına birdenbire şu düşünce geldi: “ Ya bütün hayatım, yaşadığım bilinçli hayat gerçekten gerektiği gibi değil idiyse? “
İnsanın azınlıkta olması, tek kişilik bir azınlık olması bile, deli olduğu anlamına gelmiyordu. Bir doğru vardı, bir de doğru olmayan; doğruya sarıldığın zaman, tüm dünyayı karşına bile alsan, deli olmuyordun.
