Aslında kitaba büyük bir önyargıyla başlamıştım. Ancak o kadar akıcı ve süprizlerle dolu bir kitaptı ki önyargım çabucak yıkıldı. Fazla uzatmadan konusuna geçmek istiyorum. Veronika hayatının monotonluğundan sıkılmış genç bir kız, 2 gerekçe ile uzun zamandır yaşamına son vermeyi hedefliyor ve bunun için bir kaç kutu uyku hapı biriktiriyordu. Sonunda cesaretini toplayıp bu uyku haplarını tek tek yutan Veronika odasında bulunan gazeteyi okumaya başlıyor. Gazetedeki bir soruyu saçma bulup intihar mektubunu bu gazeteyle ilgili yazıyor. Sonunda genç kızın bilinci kapanıyor ancak uyandığında bir akıl hastanesinde uyanıyor. Doktorlar Veronika'ya yalnızca 1 haftalık ömrü kaldığını ilaçların kalbinde geri dönülemez bir hasar bıraktığını söylüyorlar. Veronika sonuçta öleceğim kalan hayatımı anlamlı geçireyim diyerek düşünüyor. Bizde bu sırada akıl hastanesinde kalan diğer hastaların hayatına biraz göz atıyoruz. Bir çok kişiden "Kitap sonunda ağladım, çok duyguluydu" gibi yorumlar aldım, ki bende tek bir göz yaşı dahi damlamadı gözümden. Bana göre o kadarda duygu dolu değildi ama şaşırdığım kısımlar oldu.

Dünya Edebiyatı