Her şeyin yolunda göründüğü bir pazar sabahı, hiçbir somut sebep yokken gelen o ağlama krizi... Aslında ruhun bir 'nadas' çağrısıymış.
İyi olma halini sadece mutluluktan ibaret sananlara, düşmenin ve sarsılmanın da bu yolculuğun bir parçası olduğunu anlattım. Bugün modu düşük olanlara, kendine şefkat göstermekte zorlananlara bir pazar sabahı dökümü...
open.substack.com/pub/benolmahali...
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
NadasDuygu ve Düşünce
Zamanı sürekli verimli kılma ve her saniyeden bir katma değer üretme mecburiyeti, modern insanın üzerine yıkılmış illüzyonlardan biri; içinde bulunduğum bu usanç ise aslında ruhumun, bir makine gibi işlenmekten ve sürekli bir yerlere yetişme gerginliğinden duyduğu haklı bir isyandır. İnsan, sadece yapan ve üreten değil, aynı zamanda duran, seyreden ve hatta hiçbir şey yapmadan var olan bir varlıktır. Münevver bir perspektifle bakıldığında, vaktin her anını değerlendirmek zorunda hissetmek, hayatı bir görev listesine indirger ki bu da kalbin hayatla olan o canlı bağını koparır.
Şu an hissettiğim bu bezginlik, aslında iç dünyanımın bana dur ve sadece nefes al diyen sessiz bir uyarısı; bazen en büyük kazanç, vaktin dizginlerini elden bırakıp o boşluğun içinde kaybolmak ve ruhun kendi hızına dönmesine izin vermektir. Unutmamam gerekir ki toprak bile nadasa bırakılmadan bereket vermez; bu yüzden vakit öldürme korkusunu bir kenara bırakıp, bu usancın içimde saklı olan sükuneti kucaklamak, belki de şu an yapabileceğim en değerli eylemdir.
Yorulmak da bu yolun bir parçası, dinlenmekte, peki kaçmak bu yolun parçası mı? Kendinden mi kaçıyorsun seyyah?
NadasMüzik
Otlarım yanar
Sensizlik nadasında toprağım
Birazcık dinlensin, büyüsün, yeşersin gelmeyişin
Hiçbir şey diyen bir cümlenin ortasına terk edilmiş bi' kelimeyim
Öznesiz, zamansız, zarfsız, mektupsuz, adressiz
Seni arar durur bir körebeyim
Çık ortaya n'olur, yaralarım iyileşsin
Çok zaman geçti, çok zaman geçti
Haber vermeden gelme, zor olur
Ürker tenhalığım, kıskanır, ağlar belki
Ama ben ağlayamazsam gücenme ne olur
Gözlerim bitti, gözlerim bitti
"Bazen insan ruhunu nadasa almalı... Hayatına bir 'yok' zamanı katmalı. Sürekli bir şeyleri tamamlama, koşturma, herkese yetme hali olmadan... Dışarıdan bakınca hiçbir şey yapmıyormuş gibi görünüp, içeride biriktirdiği tüm davaları çözmeli."
